Wat vond ik ervan?

Na zo'n drukke dag kon ik natuurlijk niet in slaap komen en dus lag ik te mijmeren over hoe ik het allemaal heb ervaren.

Bij een mahonieboom op onze eerste excursie, 12 juli

Het was me nogal een reis. Allereerst zou ik willen zeggen, dat Tanzania Safari Tours er buitengewoon goed in is geslaagd om een leuk en veelzijdig programma voor ons te regelen, waarbij we volgens mij echt een heel representatief beeld hebben gekregen van het leven in Noord-Tanzania en op Zanzibar. We hadden samen met Mary geprobeerd geld voor leuke dingen over te houden door te bezuinigen op de accommodaties, die dus meestal sober waren, maar wel op superleuke locaties. Daarbij sprongen de resthouses middenin de Serengeti en in Tarangire National Park er natuurlijk bovenuit. Het vakmanschap, gevoel voor humor en het menselijke inzicht van Peter deden de rest.

Peter (links) met Mike in de Serengeti

Deze vakantie heeft mijn beeld van Afrika sterk veranderd. Je bent geneigd om simpel te denken in termen van arm of rijk, meer of minder ontwikkeld, natuurpark of gecultiveerd, maar zo blijkt dat in de praktijk niet te zijn. Je kunt een hostel runnen met een goede internetverbinding en je toch Maasai voelen, je kunt je als een modern kind kleden en toch een bavianenvel erover aandragen om op jacht te gaan met een pijl en boog, zonder ooit naar school te gaan, je kunt een wandeling maken in een vruchtbaar akkerbouwgebied en uitkomen bij een hyenahol, middenin de Serengeti kun je het beste WiFi-signaal krijgen, terwijl er binnen dertig kilometer geen verharde weg is, een gids met het vlotste kapsel, hippe zonnebril en gladde babbel kan zomaar een moeder hebben die nog in een lemen hut woont zonder elektriciteit, er zijn op Zanzibar kilometers lange witte stranden met palmbomen waar je bijna geen toeristen tegenkomt, je kunt in de bronstijd leven en toch geld verdienen aan souvenirs, kortom: teveel contrasten om op te noemen.

Tanzania leeft nog grotendeels van de landbouwsector, er moet nog veel worden ontwikkeld, maar het is erg aanmatigend om te verwachten dat onze eigen westerse wereld gewoon moet worden gekopieerd. Diverse bevolkingsgroepen (zoals de Maasai of de Hadzebe) zitten helemaal niet te wachten op onze vorm van beschaving. Toch heeft Peter gelijk dat het ook niet zo verder kan. De bevolking en het vee groeien te snel voor het platteland, waardoor we talloze kilometers volkomen kaalgevreten graslanden hebben gezien die niet zomaar in de regentijd zullen herstellen. Juist in dit deel van het land kunnen mensen ook nog een ander leven opbouwen door het toerisme. Je voelt je als toerist in Tanzina soms een pin-automaat, als je bij elke bezienswaardigheid weer fooien moet uitdelen en nog meer armbandjes moet kopen, maar voor veel mensen is het hun belangrijkste bron van inkomsten. In verhouding tot de hele vakantie geef je in de praktijk maar heel weinig aan dat soort dingen uit. Geld is toch mooi een begin van iets anders. 

Het was na Zuid-Afrika onze tweede vakantie met 'game drives' om de 'Big 5' te zien. Dat is nu mooi geweest. Wie weet, zoals Peter zegt, moeten we nog een keer in de regentijd komen kijken, als er jongen geboren worden die moeten eten of gegeten worden. Het hoogtepunt van deze reis waren de mensen. Mensen in Tanzania zijn (bijna!) allemaal gastvrij, vrolijk en behulpzaam. Ze zijn trots op hun land. Ik gun het iedereen om ook een keer naar dit land te reizen en mee te maken wat wij hebben ervaren. Al is het maar eens in je leven, ga er ook heen!