Maar goed, ik was dus wakker om half twee 's nachts en toen hoorde ik weer dichtbij Woooeoep, Woooeoep… Ik dacht al dat het hyena's waren en Peter bevestigde dat vanmorgen. We kregen rond zes uur wat thee of koffie, met koekjes en daarna gingen we op pad. De zon was nog niet op maar de dieren waren natuurlijk al wakker! We kregen niet zulke grote kuddes als gisteren in Ngorongoro te zien, maar wel zat er meer leven in de dieren. Om te beginnen kwamen we bij een poeltje met nijlpaarden. Eén nijlpaard liep net voor ons uit op de kant. Met wild gebries en open muil rende hij naar de waterkant, een machtig gezicht. Uiteindelijk gingen alle nijlpaarden die rustig aan de kant hadden gezeten te water en veroorzaakten daar een heel gewoel.
Ook zagen we een Vechtarend (Martial Eagle). Dit beest heeft geen verwante soorten en is heel sterk. Hij eet zelfs jonge wrattenzwijnen!
Tegen half 8 zei Peter dat hij een plekje wist te vinden waar kans was om een luipaard te zien. Dat was op een 'kopje' (een Zuid-Afrikaans/Nederlands woord dat de Engelsen ook gebruiken!), een soort heuveltje met rotsen en bomen. Uiteraard waren we niet de enigen die hier kwamen kijken. En terecht, want we zagen inderdaad al snel een luipaard, een vrouwtje. Ze liep rond en zo konden we haar steeds beter zien.
Wij waren blij, want we hadden nu voor het eerst de héle Big Five gezien. De luipaarden waren ons steeds uit de weg gegaan...
Het vrouwtje bleef verder lopen en kwam aan de andere kant van het kopje weer tevoorschijn. Ze ging daar eens uitgebreid poseren en Peter zei 'Showtime! You are so lucky!'.
Maar het mooiste moest nog komen, want het luipaard had daar … een jong...!! 
Samen gingen ze verder lopen (wel op film, niet op de foto). We konden er geen genoeg van krijgen, maar na een tijdje gingen we toch maar eens verder. Binnen 10 minuten gaf Peter nog eens gas. We kwamen bij een picknickplaats en daar was ik wel blij mee, aangezien ik wel een beetje trek had gekregen na die paar koekjes. Maar Peter ging bij een andere safari-auto staan zodat we er helemaal niet uit konden! Wat bleek: we kwamen voor het toiletgebouw.
Want daar zat een leeuwenmoeder met kleintjes!
Er bleek zelfs een aanzienlijke leeuwenfamilie te zitten, verspreid over een paar honderd meter. Terwijl de verste leeuwen naar ons toekwamen, keken we naar de kleintjes die ook een beetje met elkaar zaten te spelen. Eentje had een plastic zakje als speelgoed want er lag nogal wat rommel bij het toiletgebouw. Toen de groep compleet was, dronken de jongen wat uit een bak water en samen ging het hele gezelschap er weer vandoor. Wij gingen dus ook maar weer rijden en we stopten nog even bij de luipaardrots. Moeder zat nu wat te suffen op een steen, de kleine was niet te zien. De actie was weer even voorbij, dus we hadden zeker geluk gehad. Het werd nu bijna een 'gewone' safari. Zo zagen we bijvoorbeeld giraffen en een krokodil.
We passeerden af en toe olifanten in de verte, maar niet dichtbij genoeg voor leuke foto's. We worden nu al verwend! Alle parelhoenders zijn we bijvoorbeeld volledig aan voorbij gescheurd. Een nieuw dier op mijn lijstje was de Dikdik, een mooi klein hertje met prachtige ogen. Het was niet zo raar dat we die nog nooit eerder hadden gezien, want ze rennen vrij snel. Ole vertelde dat Michael gisteren had gezegd dat de Hadzabe dan ook grote moeite hadden om die te raken met hun pijl en boog! Zodra ze schoten, was het beest alweer gevlogen.
Rond een uur of elf waren we weer terug bij onze huisjes. Mike serveerde gelijk een uitgebreid ontbijt, met pannenkoek, omelet, fruit, toast en wat broodbeleg. Er was zelfs pindakaas. Net toen we bijna alles op hadden gegeten, kwam Mike weer aanlopen. Het was immers een brunch! Dus er was nog een pan vol met gebakken rundvlees en een schaal met groentesaus voor Ole, en een grote kom friet! We hadden echter wel honger dus eigenlijk bleef alleen van de friet ongeveer de helft over. Net toen we klaar waren, kwam Dawson even op visite, de man die ooit met de Nederlandse Mary het bedrijf Tanzania Safari Tour had opgericht. Hij bleef maar kort, want hij was zelf gids met een andere groep. Hij was bij het Victoriameer geweest en reed nu door naar Ngorongoro.
We hebben nu een paar uur voor onszelf en nu iedereen internet had kon ik dus ruim de tijd besteden aan dit weblog. Gek genoeg hebben we in deze uithoek zonder telefoonnetwerk en zonder verharde wegen hier de beste internetverbinding sinds we in Tanzania zijn aangekomen! Rond 16:00 uur gaan we weer met Peter een gamedrive doen. Ik ben heel benieuwd!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten