26 juli: Suppen op zee

Vandaag hebben we via 'Mustapha's' een excursie gedaan. Ole en Nando wilden graag suppen, en wij waren ook wel nieuwsgierig. We werden naar het noordoosten van dit schiereiland gereden, nog iets noordelijker dan waar we gisteren hadden gesnorkeld. Een motorbootje bracht ons naar het mangrovebos waar het zou gaan gebeuren.

Eigenlijk is suppen een soort van roeien op een surfplank. De surfplanken zijn wel breder, dus eigenlijk is het best eenvoudig. We dobberden op onze knieën op de plank het water op en binnen de kortste keren stonden we allemaal op om eens lekker te suppen...

 Zoals te verwachten duurde het niet lang voor we allemaal weer veilig op onze knieën zaten... Behalve onze gids uiteraard.

Er was echter een probleempje: de waterstand in de toegangsroute tot het mangrovegebied was te laag en daardoor konden we niet verder! We moesten daarom maar verder op dezelfde route. Binnen een paar honderd meter leidde die route echter naar de zee. En daar zijn waren golven. Dat betkende dat we allemaal (ook onze gids) op onze billen moesten zitten, benen naar voren op de plank en goed het evenwicht bewaren. Het was hard werken, waarbij we soms opzij werden geduwd door de golven en af en toe per ongeluk een rondje van 360 graden moesten maken, maar na een tijdje kwamen we uit bij een zandstrand waar we lekker even bij konden komen en onze t-shirts konden drogen.

 Ik schreef 'welkom' in Swahili in het zandstrand. Kunnen jullie het lezen?

 Nadat we een beetje bijgekomen waren, kozen we weer het ruime sop. Omdat we nu met de wind mee konden varen ging, het hier veel vlotter. Dat moedigde Ole en Nando aan om weer te gaan staan, wat uiteraard toch weer voor een nat pak zorgde. Ikzelf werd ook net voor het strand weer gegrepen door een golf en belandde opnieuw in het water.

 Bij aankomst deed de gids een handstand op zijn supboard. Dat was natuurlijk een mooie uitdaging voor Ole. Hij hield het niet zo lang vol., maar hij deed het natuurlijk wel!

Daarna brachten we de spullen weer terug, kregen een flesje cola en stapten weer in de motorboot naar de plek waar de auto stond. Betalen was wel een uitdaging, want we moesten pinnen. De chauffeur wist wel een pinautomaat. Er zat een bewaker naast, en die zei 'No money'! Dus naar de volgende automaat. Ernaast was een stel vrouwen, die zeiden 'Not working!'. Naar de bank aan de overkant dan maar. Die bleken alleen telefonisch geld over te maken. De chauffeur stelde voor dat we het aan Mustapha's zouden vragen. En dat lukte: de vrouw achter de bar haalde dollars en zo werd het afgehandeld. Met de chauffeur spraken we gelijk twee excursies af voor morgen!

Daarna liepen Marjon en ik nog even naar het strand. We vonden een lekker plekje waar we een biertje konden drinken...
Nadat Marjon nog even een snorkel testte (te ondiep hier om iets te zien) gingen we weer terug.

Rond 16:00 gingen we op weg naar een restaurant aan het strand. Zo konden we op tijd terug zijn voordat het donker werd, omdat Mustapha's ons had afgeraden om in het donker buiten te komen. We hadden 's middags al een menukaart bestudeerd waar ze pizza's serveerden, en dat hadden we ons voorgenomen. Dezelfde ober als die we 's middags gesproken hadden moest ons echter teleurstellen: pizza's werden bij nader inzien pas vanaf 20:00 uur geserveerd. Het was best een chique tent dus de rest van de menukaart vonden we toch te prijzig. Dan maar op zoek naar een ander restaurant. Verderop stond een bord 'restaurant' dat wees naar een klein restaurantje met een bescheiden menukaart. Dat sprak ons wel aan! Een heerlijke setting aan het strand, gezellige muziek en een aardige jongen die uit Mombassa (Kenia) bleek te komen. We zaten er lekker met uitzicht op het strand.

Ole sloot stiekem zijn telefoon aan op de speakers zodat we naar zijn muziek konden luisteren (want de eigen muziek van het restaurant was stilgevallen).

Helaas duurde het erg lang voor het eten werd geserveerd. De Keniaanse jongen legde uit dat dit kwam doordat ze alles klaarmaakten op houtskool! Ons geduld werd echter beloond, want het eten smaakte echt uitstekend. Heerlijke specerijen, verse groenten enzo, helemaal geslaagd. Het was uiteindelijk rond 19:00 voor we weggingen en toen was het wel helemaal donker geworden. Op het strand deden de jongens de lampjes van hun telefoon aan en dat was maar goed ook, want om de zoveel stappen rende er een krabbetje voor onze voeten weg! Uiteraard kwamen we heelhuids aan bij Mustapha's waar de reggae weer uit de speakers klinkt (elke dag, de hele dag).