De tekst van een dagboek uit 1998 in de vorm van een weblog in 2017 roept toch bij de lezer waarschijnlijk vragen op. Hierbij dus zo kort en bondig mogelijk wat toelichting:
Waarom Colombia?
We waren twee keer eerder in Zuid-Amerika geweest, in 1993 (Venezuela, Colombia en Ecuador) en in 1995 (Venezuela) en nog steeds enthousiast. Vliegtickets waren echter heel duur. Etos had begin 1998 een aanbieding voor goedkope vluchten met British Airways. Bogotá was de goedkoopste bestemming in Zuid-Amerika. Daarom dus.
Wat wilden we in Colombia gaan doen?
Gezien de slechte veiligheidsreputatie wilden we aanvankelijk zo snel mogelijk doortrekken naar een van de buurlanden. Maar het zou leuk zijn als we in Colombia ook ons Foster Parents-kind konden opzoeken (via de organisatie die tegenwoordig Plan heet). Elke maand gaven we namelijk geld aan Plan, voor een jongen die Miller heette, en die woonde in de stad Quibdó in de provincie Chocó. We hebben contact gezocht met Plan, en het bleek onder voorbehoud mogelijk te zijn. Het plan begon te rijpen om toch de hele vakantie in Colombia door te brengen. We wisten niet zeker of de organisatie in Quibdó ons zou kunnen ontvangen en Plan vertelde ons dat als het door zou gaan, we Miller zelf hooguit een paar uur zouden ontmoeten. Pas tijdens een telefoongesprek in Bogotá zouden we te horen krijgen of het doorging.
Hoe gingen we dan rondreizen in zo'n gevaarlijk land?
Uit onze (zeer beperkte) ervaring, via vrienden en reisgidsen wisten we dat het reizen in Colombia over langere afstanden per bus gevaarlijk was, met name nachtbussen. Er kwamen overvallen voor, of je werd in het donker van je spullen beloofd. Enerzijds hebben we ons daarom gericht op veilige routes, en anderzijds gebruik gemaakt van binnenlandse vluchten. Aangezien het land enorm is, bespaar je daar ook nog eens veel tijd mee. Om een voorbeeld te noemen: van Medellín naar Quibdo zou met de auto over een onverharde weg 13 uur duren. Met het (propeller)vliegtuig was het maar een uur of twee. De nationale luchtvaartmaatschappij had hiervoor bovendien een speciaal ticket, waarmee je voor 100 dollar vijf opeenvolgende vluchten kon maken. De vluchten moesten wel een min of meer logische route volgen. Zo werd het een rondje Bogotá-Quibdó-Cali-Pasto-Cartagena-Bogotá. Daarbij moesten we soms weer overstappen in Bogotá of Medellín, maar dat was toegestaan.
Hoe waren de overnachtingen geregeld?
We hebben van tevoren geen overnachtingen geboekt. Toen we in Quibdó aankwamen, bleek wel dat Plan voor ons een hotel daar had geregeld. Het duurste van de hele vakantie, met de laagste kwaliteit. We hebben ons verder dus ter plaatse geheel laten leiden door reisgidsen, en in de stad Cartagena door een tip die we hadden gehad van Beatrijs, die we via-via kenden. Natuurlijk hadden we ons wel ingelezen, zodat we de meeste hotels en ook de meeste excursies al van tevoren hadden uitgezocht.
Waarom staan er zoveel geldbedragen in de tekst?
In de reisgidsen van Lonely Planet wordt opgeroepen om mee te helpen om de gids actueel te houden. Daarom heb ik vaak de bedragen genoteerd, zodat ik andere reizigers zou kunnen helpen. Later heb ik mijn eigen adviezen van deze reis omgezet naar een eigen website, zie http://www.witte.fiberworld.nl/Colombia.htm
Wat betekent die afkorting TSK in de tekst, Travel Survival Kit?
Travel Survival Kit, oftewel reis-overlevingsgids, was de naam die Lonely Planet vroeger hanteerde voor hun reisgidsen. Die naam hebben ze eind jaren negentig afgeschaft.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten