23 augustus: Columbia Wetlands en de Bowl Over Loop

Vandaag hadden we een excursie geboekt met een Cataraft. Ik had daar ook nog nooit van gehoord, maar op internet had ik gisteren al een foto gevonden:

Na een half uurtje met de auto kwamen we aan bij Columbia Wetlands Adventures. We kregen een zwemvest en moesten natuurlijk een verklaring ondertekenen over de aansprakelijkheid... Er moesten wel minstens vier of vijf parafen op en een handtekening. Bij de kinderen ook nog een handtekening van een van de ouders. Vervolgens reden we een kilometertje achter de pick-uptruck van onze gids en maakten kennis met onze vijf Amerikaanse medereizigers, uit Virginia. Ze hadden een leuk zuidelijk accent. 

De cataraft was precies zoals op de foto. De stoelen konden helemaal ronddraaien, erg grappig! Er was een koelbox aan bord (ook zoals op de foto) met heel veel koekjes, flesjes water en blikjes frisdrank. Het was flink warm vandaag, dus dat was heel fijn. De gids (waarschijnlijk de eigenaar van het bedrijfje) was flink op leeftijd en droeg een gehoorapparaat. Maar hij kon leuk vertellen met een sappig Amerikaans accent. We voeren over een aantal uitlopers van de Columbia-rivier, die parallel loopt aan Highway 95. De uitlopers fungeren als een soort uiterwaarden - de waterstand verschilt heel sterk door het het jaar heen. Het stond nu een meter lager dan een paar maanden geleden. Er leven uiteraard heel veel watervogels, maar ook bevers en een deel van het jaar herten en ander wild.

Gelijk aan het begin fladderden er meerdere grote blauwe reigers weg. Ook zagen we een bald eagle rondfladderen, de overbekende Amerikaanse Zeearend met zijn kenmerkende witte kop. Alleen was deze nog jong en had nog niet die witte kop! Verder zagen we mooie trompetzwanen, eenden, zwaluwen (er zijn hier zeven soorten), enorm veel libellen en de onvermijdelijke kraaien en/of raven. Die zie je hier echt heel veel. Waar bij ons meeuwen of duiven zouden zijn, zie je hier in Canada kraaien en raven.

En ja hoor, we zagen ook een bever! Marjon zal er ongetwijfeld nog een foto van laten zien, maar ik kon de bever niet met mijn iPhone fotograferen - te ver weg. Maar onze gids vertelde dat het de bever is die het hele ecosysteem creëert. Bevers maken dammen op plaatsen waar dit het meeste voedsel oplevert. Aan het eind van de tour gingen we nog met de auto naar een andere aanlegplaats, voor de kano's die ze verhuren. Hier was plotseling een bevernest gebouwd, dat ervoor had gezorgd dat ze hun aanlegplaats moesten verplaatsen.

We probeerden hier ook eens wat libellen te fotograferen maar dat valt niet mee. Ik denk dat deze foto wel redelijk gelukt is.

Daarna gingen we weer naar het wintersportgebied waar we gisteren waren. Als het zo warm is (bijna 30 graden vandaag) moet je aan het water zijn, of in de bergen! Nando voelde zich weer prima, dus nu gingen we weer naar boven. Deze keer met de kabelbaan (gondels) in plaats van de stoeltjeslift. Deze kabelbaan is de hoogste van British Columbia en volgens mijn iPhone gingen we van ongeveer 1300 meter naar ruim 2300 meter. We hadden na de ervaring van gisteren alleen een korte broek en een t-shirt aan, maar het was eventjes bewolkt en winderig, dus het viel een beetje tegen. Maar de wolk dreef over en er was niet overal wind. We hadden een prachtig uitzicht.

Wel grappig om zo'n typische wintersportomgeving zonder sneeuw te zien! Er zijn hier meerdere wandelpaden (en mountainbikeroutes) dus we kozen een spectaculaire uit, naar de hoge top die hier ook op de foto te zien is.

Maar ongeveer waar het pad op deze foto ophoudt, stond een bordje dat het een moeilijke klim van een half uur zou zijn. En iedereen die we tegenkwamen had een klimhelm op. We draaiden dus maar weer om en kozen een 'gemiddelde' wandeling, de Bowl Over Loop die weer op dezelfde plek uit zou komen. Ole wilde niet mee en bleef bij het restaurant op de vorige foto. Het was bijna drie uur en de laatste gondel zou om vijf uur vertrekken. De wandeling zou 1,5-2 uur duren, dus we besloten om zo min mogelijk te stoppen voor foto's. Al vanaf het begin ging deze rondwandeling flink steil omlaag, omlaag en nog meer omlaag. Soms over grindpaden, maar vaak ook over gestapelde stenen bij wijze van trap. Ik voelde al snel aan dat de tweede helft van de route heel zwaar zou worden!

Na ruim een half uur alleen maar dalen, leek het erop dat we op het laagste punt waren beland. We waren meer dan 300 meter lager. Het zag er nog goed uit voor ons schema, we hadden nog anderhalf uur om weer boven te komen. Dit deel was echter nog steiler dan de heenweg! Het waren bijna alleen maar als trap gestapelde rotsblokken. Ik vond dat we niet moesten treuzelen, maar van tijd tot tijd kon ik geen stap meer verzetten en moest ik echt even zitten en wat drinken. En plotseling stond er ineens dit bord.

Het was pas kwart voor vier, we hadden nog maar een kwartiertje geklommen, en nu hoefden we nog maar 500 meter, maximaal een half uur! Nu is dat nog veel als je alleen moet klimmen, maar we deden het in 20 minuten. In totaal hadden we dus maar 1 uur en ongeveer 5 tot 10 minuten gelopen, in plaats van anderhalf tot twee uur! Vooral de  laatste minuten had ik het wel heel zwaar gehad, met mijn rugzak met wat eten en drinken erin. Mijn t-shirt was drijfnat...

Nu reden we maar weer gewoon terug naar onze fraaie cabin in het bos. We deden weer een flinke hoeveelheid was in de wasmachine en namen een biertje met wat chips. Daarna viel ik in bed even in slaap. Toen ik weer wakker werd, was Marjon bezig met koken. Ze had nog wat hulp nodig met de oven, om taco's te bakken. Ze had de grillstand ontdekt en dan zou het wel goed komen naar ons idee. Maar op een gegeven moment sloegen de vlammen eruit! Een stuk of vijf taco's waren in brand gevlogen... We konden het vrij gemakkelijk blussen. Meer dan de taco's was er gelukkig niet verbrand. Alle ramen open, de afzuigkap aan en het kwam allemaal weer goed. We hadden nog vijf goede taco's en verder nog gewoon de vulling, salade en fruit, dus we hebben nog lekker gegeten. Verder niet veel gedaan - koffie gedronken en het roomijs opgemaakt met een echt heerlijk stuk appel-kruimeltaart.