donderdag 17 augustus 2017

16 augustus: Van St Ignatius naar Whitefish

Nadat ik gisteren had getypt, ging ik nog even een stukje wandelen om wat typisch Amerikaanse dingen te fotograferen.
Ole had me in de gaten en kwam achter me aan. Nando was echter bezig om een milkshake voor hem te maken en zo werd die een halve mijl verderop bezorgd!
Ik zal niet alle foto's hier plaatsen, maar de straatnamen hier zijn zo lekker simpel:
Inderdaad, de weg links komt uit de voet van de bergen en de weg naar rechts bij het vliegveld. Thuis deden we alle apparaten aan de opladers, omdat we de volgende dag (vandaag dus) naar een tent met alleen een zonnecel verkassen.
Nou ja, dat was het dan voor gisteren.

Vanmorgen moest Marjon me wakker maken om zes uur, zo diep was ik aan het slapen. Maar ik had met Ole afgesproken om zes uur foto's te maken bij zonsopgang. De Mission Dam was dichtbij, dus daar reden we heen. Er was alleen een man met een tent die in zijn slaapzak buiten ging liggen (?!). En er kwam een auto van de Sheriff langs (mooie cowboyterm!).
De zon kwam niet mooi oranje op, maar we hebben wat foto's gemaakt, terwijl om ons heen de dieren wakker werden. Een boom tjilpte van de 5 eekhoorns die eruit klommen, er vlogen ganzen op, een grote roofvogel, en er kwam zelfs een hert langs gelopen.

Na een tijdje reden we terug en kwamen de ganzen weer mooi boven de berg uit gevlogen.
Bij het huisje bleek dat de zon precies boven de Mission Dam tevoorschijn kwam. Er verschenen bijzondere lichtstralen achter de bergen.
Nando en Marjon hadden wafels en toast gebakken, wat een luxe!
Nu kwam de zon mooi in beeld boven de sproeiers van de Foothill Farm.
We hadden vandaag alle tijd, want de bagage was al ingepakt. We lazen nog wat en reden toen naar de laatste photo opportunity van de #lostfam, Pistol Creek Lookout. De weg bleek zo'n 10 mijl onverhard tegen de berg op te slingeren. Het was een mooi avontuur waarbij we na de eerste paar mijl geen enkele andere auto tegenkwamen. Een uitzichtpunt vonden we pas toen we maar eens zijn omgekeerd.
Daarna reden we naar onze volgende bestemming, meer dan twee uur naar het noorden. We passeerden onderweg het enorme Flathead Lake, een populaire watersportbestemming. Langs de weg werden overal kersen verkocht, dus we kochten ook een bakje. Dankzij TomTom vonden we onze Yurt heel eenvoudig. Zo'n tent ziet er van buiten simpel uit, maar van binnen bleek hij enorm.
Dit is natuurlijk een foto van nu en niet vanmiddag... Nadat we koffie hadden gedronken reden we naar het stadje Whitefish om wat inkopen te doen. Het bleek een drukke toeristenbestemming in cowboystijl. Grote gevels, grote auto's, heel veel winkels met heel veel souvenirs.
Bij een kledingwinkel kochten we bijna nog een cowboyhoed, maar ja: wanneer draag je die? Ze zijn minimaal $ 35 en de betere exemplaren aanzienlijk duurder. De échte Stetsons waren in verhouding nog voordelig voor $ 50.
Echte cowboylaarzen waren er ook, maar ja: $ 299... Dus we gingen weer verder. Bij een toeristenwinkel kocht ik mijn tweede T-shirt van deze vakantie (eerste was bij Boeing) en voor Ole wat stickers voor o.a. op de laptop. Hij wordt steeds mooier.
Met wat hulp van een bewoner, die een beetje op Bill Clinton leek, kwamen we bij een grote supermarkt, de Safeway. Die was groot genoeg voor een eigen Starbucks-koffiecorner.
Je kon er ook verse complete maaltijden kopen dus dat leek ons vandaag wel handig. We namen elk een rijstgerecht en Ole deed er zelfs verse sushi bij. Hij zag ook twee tijdschriften liggen, Time en Rolling Stone, met Paul McCartney groot op de voorpagina. Oh ja, hij was 75 geworden op 18 juni (onze trouwdag!). Omdat we het liedje over de cover van de Rolling Stone vanmiddag op de radio hadden gehoord, kochten we die. Er stond geen prijsje op. Op de kassabon bleek later $ 13 te staan...
Nou ja, goedkoop shoppen lukt hier niet. We rekenden meer dan $ 100 af, deze keer gewoon met mijn pinpas. Op het parkeerterrein viel onze forse BMW (2e van links) volledig in het niet...
Nou ja, toen gingen we weer terug naar onze tent in het bos, eten koffiedrinken en nu een lokaal biertje, Bufflehead Brown Ale uit het stadje Bigfork (reden we vanmiddag nog doorheen).

Geen opmerkingen:

Een reactie posten