Slapen gaat steeds makkelijker - blijkbaar wennen we aan het tijdsverschil - en nu sliepen we per ongeluk zelfs een beetje uit. Ruby's had een uitgebreid ontbijtbuffet en dat betekende dat er veel warm eten bij was. Omelet natuurlijk, en wentelteefjes, maar ook iets van aardappelen, sausijsjes en zelfs hamburgers! Ik hield het bij wentelteefjes, müsli of zoiets, toast en koffie, maar Nando probeerde weer van alles. Ja, inclusief de hamburger natuurlijk! Uitchecken uit het hotel ging snel: ik gaf mijn pasje af, de man achter de balie keek in de computer en constateerde dat we klaar waren.
Ole's freerunvrienden in Missoula (#lostfamily) waren op vakantie maar gelukkig hadden ze tips gegeven voor mooie 'photo opportunities' in de regio. En zo reden we eerst een uurtje naar het zuiden, naar Blodgett Canyon. Daar kwamen we na 3 mijl over een slingerende onverharde bergweg bij een parkeerterrein met maar een stuk of 10 andere auto's. Er stond een betonnen toilethuisje met daarin een composttoilet. En een bordje dat waarschuwde voor beren...
We kozen het wandelpad naar een uitkijkpunt, 1,5 mijl. Het was een prima pad dat redelijk steil omhoog ging. Onderweg hoorden we veel krekels en we zagen heel veel chipmunks. Wat een leuke beestjes zijn dat! De een is wat schuwer dan de andere, maar sommige gingen bijna echt poseren voor een foto! Alleen die foto's heb ik niet op de iPad... De route liep door een bos dat een aantal jaar geleden was afgebrand maar nu weer vol leven was. Heel groen en fris. Beren hebben we gelukkig niet gezien.
Het was lekker weer, niet te warm maar ook niet te koud. Het leek wel een stuk langer dan 1,5 mijl, maar na een tijdje veranderde het landschap ineens drastisch en kwamen we bij het uitkijkpunt. Het was inderdaad fantastisch en we waren de enige bewonderaars!
Beter dan dit wordt het leven niet, toch? Uitzicht op de Mission Mountains, paarden in het weiland en kippen om ons heen (niet op de foto).
Nadat we een beetje waren bijgekomen van de reis, reden we naar de volgende 'photo opportunity': Lake McDonald. In Glacier National Park is een meer met dezelfde naam, maar hier komen geen 2 miljoen bezoekers. Er stonden zo'n 5 auto's. Het uitzicht? Inderdaad weer geweldig!
Nu moesten we nog voor wat eten zorgen, dus op zoek naar een supermarkt. Gelukkig was die er ook in St Ignatius. In het dorp kwamen we nog een ouderwets gekleed echtpaar in een rijtuig tegen, waarschijnlijk Mennonites. Ze stopten met hun paard en wagen ook bij de supermarkt, het leken wel tijdreizigers! De supermarkt was berekend op mensen die ver weg wonen en dus niet zo vaak in een supermarkt komen. Koekverpakkingen van een voet lang, kiloverpakkingen geraspte kaas, dat soort dingen. Ole zocht alvast een ijsje uit...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten