Van de Tafelberg naar het wijnland

Berichtje van gisteren, helaas lukte het steeds niet om te publiceren maar nu dus wel: We hadden eigenlijk nog niet eens ingecheckt in het Brenwin Guesthouse maar vanmorgen was het alweer tijd om uit te checken! Zo maakte ik ook kennis met de blanke managers. Heel stereotyp, al het werkende personeel dat je ontmoet is zwart, maar achter de schermen zijn de blanken nog aan de macht. Natuurlijk wisten ze wel wie we waren, nadat de bewaker ons zaterdagavond had binnengelaten en we een paar keer van het Sunrise Breakfast hadden genoten. Maar goed, tijd om te vertrekken dus, en de koffers weer ingepakt. Maar eerst brachten we een gepland bezoek aan de Tafelberg.

We parkeerden onze auto langs de weg, want het was best druk. Onmiddellijk stopt er een taxi naast ons rijtje auto's en er stapt een rastaman uit met een Ajax-sweater. Hij vertelt dat hij onze auto vandaag gaat bewaken, maar dat voelt een beetje als gijzelen... Toch is dat standaard hier en gezien de reputatie van Zuid-Afrika misschien wel goed. 

Met een kabelbaan kun je naar de top, en het is een geweldige kabelbaan naar 1060 meter hoogte. Er kunnen meer dan zestig mensen in een gondel en dus hoefden we praktisch niet te wachten. Ook leuk: de vloer van de gondel draait rond, zodat iedereen een mooi uitzicht heeft. Zoals het bordje aangaf, was het eigenlijk Very cold boven, maar doordat er weinig wind was, had je dat niet zo in de gaten. Wel was er hier en daar een plekje waar het een beetje glad was.

Binnen 5 minuten na onze aankomst konden we mee met een gratis rondleiding. Maar goed ook, want we werden erop gewezen dat er op selderij lijkende plantjes voorkwamen die blaren veroorzaken. En die heb ik inderdaad zien staan. We zagen nu ook een paar leuke vogels van dichtbij, waaronder deze (foto van Ole):

Vervolgens kun je alleen nog maar verbijsterd kijken naar het schitterende uitzicht. Meest markante gebouw is wel het voetbalstadion van Kaapstad (ik ga gewoon verder met foto's van Ole).

En zo nog wat meer uitzicht, met op de achtergrond Robbeneiland.

Naast de vele soorten Protea, is ook Erica een van de inheemse soorten. 

En eigenlijk is het uitzicht in zuidelijke richting misschien wel indrukwekkender.

En natuurlijk liepen hier diverse dassies. Ze lijken op hamsters of zoiets, maar het zijn eigenlijk verre familieleden van de olifant! Marjon en Ole haalden de meest halsbrekende toeren uit om ze op de foto te zetten, dus ik kies er hier eentje van Ole.

Eigenlijk was het te moeilijk om te kiezen... En toen werd het toch echt tijd om Kaapstad te verlaten. Eerst nog wel even terug om de bagage op te halen in het Brenwin Guesthouse en toen bijna 200 kilometer rijden over een provinciale weg. Het landschap deed steeds meer denken aan Amerika, en inderdaad wordt snelweg 62 wel vergeleken met Route 66. Op de foto kun je dat niet zo zien, maar misschien geeft dit een indruk. Er lag trouwens op diverse bergen sneeuw op de top.

We passeerden heel veel wijngaarden en de bijbehorende bedrijven, die hier Kelders worden genoemd in het Afrikaans! Na een tussenstop bij een benzinestation en een Spar-supermarkt kwamen we aan in Montagu, met een nog mooier Art Deco/Jugendstil-hotel. En daar zal ik morgen wel meer over vertellen. Na een eerste helft Brazilië-Duitsland met een stand van 0-5 houden we het wel voor gezien voor vandaag.