Midden in het Parque del Este, Caracas. In een flits was ik door douane en dergelijke heen (bagage duurde wat lang) en daar was Marjon dan weer! Nou, ze zei dat ze me niet had gemist, jaja! Enfin, na de hele stad te zijn doorgereden vonden we dan een hotelletje met tweepersoonsbed en een kakkerlak.
De aankomst op het vliegveld is héél spectaculair. Eerst zie je alleen maar water en wolken, en dan ineens doemt er een gigantische bergketen op en dat is Zuid-Amerika; het vliegveld ligt aan de rand van het water en bergketens. Dorpjes zijn tegen de bergen op gebouwd. Héél apart.
Caracas is uitlaatgassen, chaos, drukte en lawaai. Geen stad om lang te blijven. Wel heel aardige mensen. Marjon is heel verbaasd over mijn Spaans, ook al was ik pas vrijdag begonnen in het boekje te kijken.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten