31 juli 1993, zaterdag
Het is nu 21:42 uur in Nederland. Mijn horloge staat nu echter op 15:42, Venezuelatijd! De voorgeschiedenis is welbekend: Lisette, Marjon's collega op het Voorlichtingsbureau voor de Voeding, vraagt eind februari of Marjon niet met haar wil rondtrekken in Venezuela, omdat haar Duitse vriend Michael daar stage loopt en ze graag meer wil zien dan alleen hem en Caracas. Na een kort maar krachtig gesprekje in lijn 51 wordt vervolgens besloten dat het geheel wordt uitgebreid tot ons grote afstudeer-avontuur. Marjon trekt vanaf 17 juli rond met Lisette, en op 31 juli kom ik en ga op avontuur met Marjon tot 17 september. En zo wordt het begin maart ook geboekt. Plannen worden ook concreter: het moet vooral Ecuador zijn, en we kunnen Tom, Corine's ex, in Colombia opzoeken (die op 20 juli vader zou worden). Tijdens Marjon's rondtrekken zou ik dan mijn studie af kunnen maken. Dat pakte anders uit: Ik had alles af al op 13 juli. Nou ja, verveling dus. Marjon belde op en klonk zielsgelukkig. Ze belde nog eens, na terugkeer uit de Gran Sabana. En nog eens vanuit Merida. Ze had ook al gebeld vanuit Schiphol op mijn antwoordapparaat en vanuit tussenstop Parijs. Het schatje!
En nu, vele computerspellen later zit ik dan in het vliegtuig, en ben al 10 uur onderweg. In tegenstelling tot Marjon heb ik nauwelijks vertraging en bleef zo kort in Parijs dat ik niet eens kón uitstappen om iemand te bellen. Marten (die mij gisteren vertelde dat hij met Vika gaat trouwen!) en Corine zwaaiden mij uit op Schiphol. Ik wou dat ik nog een broodje had gekocht op Schiphol want nu zit ik al de hele vlucht te rammelen van de honger - de (vrij goede) vegetarische maaltijden aan boord waren lang niet genoeg. Er draait nu een film met Al Pacino waar ik de naam niet van weet en daarvoor zag ik "A few good men', waar Marjon en ik vorig jaar nog heen hadden gewild. Het was bij nader inzien een behoorlijk slechte film, zonder spanning, aktie of sex. Tja...
Over 2,5 uur moeten we ongeveer aankomen. Ik zag net op het toilet in de spiegel dat mijn ogen helemaal rood zijn dus ik ga het denk ik nog maar even rustig aan doen en niks meer lezen! (of schrijven!)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten