De busrit was gedeeltelijk over een met keien bestraat (langzaam!) weggetje langs een afgrond waar de weg naar Choroní niets bij was in vergelijking. La Paz, om precies te zijn het recreatiegebiedje Rumichaca, was mooi maar de thermale (warme) baden die we er hadden verwacht vielen wel tegen; gewoon een vrij klein betonnen openluchtzwembad, minder dan 20° en dus zijn we er al met al hooguit 20 minuten in geweest. Het was wel apart om te zien dat de vrouwen (en meisjes) met kleren en al te water gingen. Blijkbaar is men hier ontzettend preuts en Marjon werd door alle mannenogen continu bekeken in haar badpak alsof ze Marilyn Monroe was!
Er was ook een grot, die was ingericht als Mariakapel; compleet met kerkbanken. Door de ruwe bergstroom die door de grot heenliep zou een eventuele mis erg moeilijk te volgen zijn. Waarschijnlijk waren er wonderen gebeurd; het was in ieder geval een bedevaartsoord. Van de drie gebouwen in Rumichaca waren er 2 enorme kerken. Al met al was er dus niet echt veel te beleven maar gelukkig konden we langs de bergstroom en tegen de heuvels op een paar aardige wandelingetjes maken.
Rond 2 uur werden de buspassagiers weer bij elkaar gezocht (dat kostte nogal wat moeite!) en reden we (iets sneller) terug naar Tulcán.
![]() |
| Ik eet een maïskolf bij Rumichaca |
Nu zijn ze plannen aan het maken voor morgen. We twijfelen tussen Otavalo en Quito. De hoofdstad (Quito) heeft een magische aantrekkingskracht maar eergisteren waren we nog in Bogotá en Quito zal niet veel minder druk zijn (plus verder reizen). Het wordt dus wel Otavalo, de bekendste indianenmarktstad.
P.S. Het is vandaag mooi weer en dus minder koud - 17° of zoiets




Geen opmerkingen:
Een reactie posten