dinsdag 31 augustus 1993

Met de bus naar Las Cajas

Zondagavond nadat wij vreselijke gehakt-lasagna uit een aluminium bakje hadden gegeten, kwamen we de Oostenrijkers weer tegen... Ze zaten inderdaad weer in hetzelfde hotel! De volgende dag zagen we ze ook weer bij het ontbijt. Tot ziens maar weer.

Gister hebben we Cuenca een beetje bekeken. Het is een koloniaal stadje en het heeft wel wat van Quito. Er loopt een ondiep riviertje door, de Tomebamba, en dus was het heel fotogeniek.

's Ochtends regelden we onze terugreis. Cali-Caracas bleek op 17 september niet mogelijk dus werd het Quito-Caracas en zo gaan we toch niet meer terug naar Colombia. Het was voor het reisburootje niet eenvoudig te regelen want Viasa (de luchtvaartmaatschappij) was continu in gesprek. Enfin, na ons tochtje door Cuenca en een bezoek aan het Museum voor Moderne Kunst was alles geregeld en nu hebben we dus de tickets.

Na een korte nacht stonden we alweer om 5:15 op want om 6 uur wilden we de bus naar het natuurgebied Las Cajas nemen. Het duurde echter nog een kwartier voor we het hotel uit konden want de deur was op slot en er was geen portier te bekennen. Die bleek op een bank op de eerste verdieping te slapen en het kostte wat moeite om hem wakker te krijgen...

Om klokslag 6 uur stonden we bij de "bushalte" waar maar een paar anderen stonden te wachten. Na een minuut of 5 (inmiddels waren er al wat meer mensen) kwamen er 2 bekenden aan... de Engelsen! Enfin, de bus kwam pas om half 7 en reed vervolgens nog een rondje waarbij hij weer op hetzelfde plekje langs kwam. We hadden dus nog wel in bed kunnen blijven. De bus bleek ook voor de plaatselijke bevolking populair en zo reed de stampvolle bus de 30 kilometer in 2 uur, waarbij ook een band verwisseld moest worden!
Las Cajas bleek mooi, rustig en duur te zijn - 4 gulden waar we niets voor kregen, terwijl de bus maar 1,50 was. Marjon en ik liepen als eersten het natuurgebied in en zagen verder niemand meer tot één uur, 4 uur later dus!
Nu is het twee uur; over een half uur komt de bus en dus zitten we met de Engelsen wat na te kletsen. We zijn denk ik behoorlijk verbrand. 4000 meter hoog maar zeker 20° en helder weer (nou ja, half bewolkt). Geweldig en ik denk dat er mooie dia's zijn gemaakt...

Geen opmerkingen:

Een reactie posten