Woensdag 27 en donderdag 28 juli - Van Brač naar Kaštel Sućurac en Split

Gisteren stonden we opnieuw vroeg op. Deze keer gingen we met z'n drieën: Marjon, Nando en ik, op de fiets. Zo legden we toch snel wat meer kilometers af. We fietsten in het verlengde van de boulevard, uiteindelijk door olijfboomgaarden, waar het niet echt heuvelachtig was. We passeerden ook een boom met granaatappelen.

Na een kilometer of zes kwamen we uit aan de haven van Mirca. Net als gisteren in Sutivan een aangenaam plekje voor een kopje cappuccino en ook weer net zo lekker! Nando begon de dag gezond met een vers geperste smoothie!

We ruimden de boel op, pakten de koffers in en toen was het weer tijd om afscheid te nemen van Apartments Silva. De eigenaresse bleek uit Bosnië afkomstig. Ze woonde nu de helft van het jaar hier en de andere helft in de buurt van haar volwassen kinderen in Duitsland. Door haar afkomst hebben wij haar tips gevraagd voor onze laatste dagen in Bosnië volgende week.

Nou ja, toen reden we naar de veerhaven in Supetar, waar toevallig net de veerboot werd gelost. Dat duurde nogal lang. Een kwartier te laat mochten wij gaan rijden. Tot mijn verbazing waren er weer meerdere auto's waarvan de inzittenden blijkbaar nog boodschappen waren gaan doen, of zoiets. Die konden uiteindelijk niet mee, want de boot was propvol. Onderweg maakte ik nog een foto van de tegemoet komende veerboot.

De overtocht ging verder voorspoedig. Het verkeer in Split ging niet zo snel. En toen we een half uur vroeger dan verwacht aankwamen bij het volgende appartement, bleek dat ik het verkeerde appartement in TomTom had ingevoerd! We hadden niet zo lang geleden een ander appartement geboekt. Uiteindelijk kwamen we toch rond de verwachte tijd aan in Apartments A&G in Kaštel Sućurac. De vader van Goran, de eigenaar, wachtte ons op, want Goran moest werken. Alles was in orde, behalve dat het eigenlijk een appartement voor 2 personen bleek te zijn! Maar het was niet erg, want er stond ook nog een bedbank. Het appartement was verder ruim zat, en naast een vaatwasser (zoals in Sutivan) was hier ook een wasmachine. Dus die werd gelijk in gebruik genomen. Het appartement had verder een mooie tuin met een grasveldje om te voetballen, maar ook diverse bloemen en planten. De vlinders waren er ook dol op.

Daarna wandelden we naar de waterkant van Kaštel Sućurac. Zoals de naam al aangeeft, was hier een kasteel, hoewel er weinig van over was. De restanten van het kasteel gingen moeiteloos over in de andere huizen en gebouwen in de omgeving.

Veel historische gebouwen zijn er echter verloren gegaan door een geallieerd bombardement in de Tweede Wereldoorlog. Er stond een lange lijst met namen van omgekomen dorpsbewoners op de hier getoonde kerktoren. Maar Kaštel Sućurac had nog heel veel charme. 

En we vonden een mooi terras waar we pizza konden eten.

Vanmorgen reden we naar de grootste stad van de regio: Split, maar een paar kilometer ver. Goran had ons tips gegeven voor het (gratis) parkeren, maar ik was toch iets te ver gaan staan. We moesten nog zo'n 2,5 km lopen. Met een temperatuur van zo'n 30 graden nog een aardige opgave. Maar Split is een heel bijzondere stad! In de 7e eeuw werd het stadje waar de Romeinse keizer Diocletianus was geboren verwoest. Een aantal inwoners vluchtte toen naar het grote paleis, waar hij de laatste 8 jaar van zijn leven had gewoond. In de loop van de jaren groeide dat uit tot een stad met meer dan 200.000 inwoners. Zo is het paleis van Diocletianus een van de weinige Romeinse gebouwen die al die eeuwen in gebruik is gebleven.

Hier, langs de Romeinse soldaten bij de Gouden Poort, kwamen we het complex binnen. Overigens is een groot deel van het gebouw boven de grond niet meer zoals het was, maar de vele Romeinse elementen geven het centrum sfeer. En ze verkochten er heerlijk ijs!

En onder de grond is juist wel een groot deel van het paleis vrijwel intact! Een lange gang vanaf het grote plein is omgetoverd tot een soort winkelpassage met kraampjes, en tegen betaling kun je de rest van het ondergrondse paleis bekijken. Dat heb ik met Ole en Nando gedaan. Het is er behoorlijk uitgestrekt. Er was dus een winkelpassage, maar ook een modern ingerichte theaterzaal en een kunstgalerie. En dan nog stond een groot deel van de ondergrondse ruimtes leeg.

Boven de grond aten we in een grasveldje tussen Romeinse brokstukken onze zelf gesmeerde boterhammen, en toen namen Ole en Nando nog eens zo'n ongelooflijk lekker ijsje. De vrouw achter de vitrines kende hen nog van de eerste ronde... Ik ontdekte eindelijk het enige bovengrondse stukje van het paleis dat echt intact was gebleven, de vestibule. Deze heeft een bijzonder open plafond!

Waar de Romeinse tempel had gestaan was uiteraard een kathedraal verrezen, en net daarachter waren een paar schilderachtige straatjes.

Ole en Nando werden nog verder verwend, want in de Romeinse paleiswijk was ook een winkel waar ze enorme vaten vol snoep hadden staan. Daarna tijd voor koffie, toevallig bij een kunstgalerie net buiten het paleis. Opnieuw heerlijke cappuccino met een groot glas ijswater erbij.

Ook Marjon kwam wel aan haar trekken, want er waren diverse winkeltjes en kraampjes. Een paar armbanden waren het gevolg.

Het was inmiddels nog warmer geworden, maar toch moesten we weer 2,5 kilometer lopen... Gelukkig leek het veel korter dan de heenweg.

Terug in ons appartement maakte Marjon echt een heerlijke pastamaaltijd met vis (en salade). Ik houd normaal niet zo van vis, maar dit was echt super. Na een paar happen hoorden we een stevig gebrom en er vloog een watervliegtuig net langs het huis! Hij maakte een mooie bocht over Kaštel Sućurac voor hij uit het zicht verdween. Een paar minuten later gebeurde hetzelfde!

Ondanks de heerlijke maaltijd moest ik nu toch echt even mijn videocamera pakken. Inderdaad kwamen de vliegtuigen nog een paar keer langs; het waren minimaal twee toestellen. Een keertje kon ik ook de landing zien.

Het vliegtuig bleef niet liggen. Binnen een paar tellen was het weer in de lucht en verdween in de richting van waar hij gekomen was. Of hij nu bluswater heeft geschept vraag ik me af. We hebben geen rookwolken gezien, terwijl de vliegtuigen niet ver heen en weer vlogen. Misschien was het een oefening, of anders was er een brand vlak achter de bergrug die hier ligt.

Toen ik al een tijdje bezig was met dit weblog, kwam de vader van Goran langs. Hij had een schaal vol verse vijgen voor ons. 'Specialty from Dalmatia!'

Verder werden we beloond met een prachtige zonsondergang. De zon scheen prachtige kleuren op de wolken.