Maar verder is er weinig tot geen zichtbare schade in Slunj. Wel een Tudjman-straat (of plein?).
Dichtbij de Plitvice-meren zagen we nog wel een huis dat er uit zag als een gatenkaas! Geen foto kunnen maken tijdens het autorijden. En vandaag zagen we voor het eerst een klein bordje in Slunj ter nagedachtenis aan slachtoffers van de oorlog in 1991.
Maar ik heb het allemaal uitgezocht en dit is het verhaal:Na de Kroatische onafhankelijkheidsverklaring voelden de Serviërs in de regio Krajina zich genoodzaakt om zich te verenigen en de Krajina te bezetten. Ze kregen daarbij soms steun van het (in theorie) nog neutrale Joegoslavische leger. Ook het natuurgebied van de Plitvice-meren werd bezet. Op 31 maart 1991 sneuvelde daar de eerste Kroaat van de oorlog, een politieman. De regio Slunj, aan de doorgaande weg van de Plitvice-meren naar Zagreb, was nog in Kroatische handen. Op 16 november werd ook dit laatste deel bezet door 800 man van het Joegoslavische leger, met tanks. Daarbij sneuvelden in ieder geval 3 inwoners van Slunj (zoals op de plaquette is aangegeven). De eerste etnische zuiveringen kwamen op gang. In het gebied rondom Slunj werden 16.000 mensen geëvacueerd. In 1992 werden door de VN troepen ingezet, UNPROFOR. Het gebied bleef echter Servisch. Toen de Servische regering zich volledig ging richten op Bosnië zag Kroatië 4 augustus 1995 zijn kans schoon. Met operatie Storm heroverden de Kroaten in een paar dagen tijd de gehele Krajina, inclusief Slunj. Daarmee was de oorlog in Kroatië voorbij. In totaal kwamen in de regio Slunj volgens de Kroaten in vier jaar tijd bijna 300 mensen om het leven, waaronder 175 vrouwen, kinderen en bejaarden.



Geen opmerkingen:
Een reactie posten