Vandaag konden we lekker uitslapen. Ik haalde vers brood van de bakker, we hadden al müsli en koffie dus we konden uitstekend ontbijten. Aan het begin van Slunj ligt het rustieke 'dorpje' Rastoke en we gingen eens kijken of ze daar vandaan excursies organiseerden.
Bij Petro, waar we eergisteren hebben gegeten, was een informatiebalie. Officieel ging die pas volgende week open, maar er was een vrouw die wel voor ons ging informeren. Over uiterlijk drie kwartier zou ze ons bellen. Voor ons alle tijd om eens koffie te gaan drinken op een terrasje. De jongens kregen alweer trek en bestelden toast. Dat was pas een toastje!
De koffie in Kroatië smaakt heerlijk (dichtbij Italië!) en dus bestelden we er nog eentje. Ondertussen waren de drie kwartier al lang om. We gingen eens informeren of er al een excursie was gevonden. Het bleek dat alle excursies (zoals rafting en quads) om 10:00 uur waren vertrokken. Ik maakte nog even een foto vanuit de watermolen waarin het toekomstige excursiebureau was gevestigd.
Rastoke is een verzameling oude gebouwtjes die half over de stroompjes en watervalletjes zijn gebouwd. De gebouwen zijn gemaakt van travertijn en hout, en zijn voor een groot deel watermolens. In tegenstelling tot de meeste watermolens, maakten deze gebruik van vallend water (in plaats van stromend water) en daarvoor zijn de schoepenraderen uitgerust met een soort lepels.
Rastoke is dus een soort ambachtelijk 'industrieterrein' en tegenwoordig een monument. Er komen van alle kanten toeristen naar toe, een deel is alleen toegankelijk na betaling van 40 kuna. Ook moet je er betaald parkeren. Vandaag was er een grote Arabische groep, met veel hoofddoeken. Wij hadden het na een tijdje wel gezien en gingen onder de grote, moderne brug door naar een natuurlijk zwembad, waar je gewoon gratis kon parkeren.
Hier hebben we uren doorgebracht aan het water. Het was een warme dag. Ondanks het natuurlijke karakter waren er prima voorzieningen. Er was een glijbaantje, een soort hoge duikplank, trappetjes, een volleybalveld, een kiosk met luide muziek, en een paar zonneschermen. We waren op tijd voor een zonnescherm, waar Ole en ik gingen lezen. Marjon en Nando gingen te water tussen de vissen en de waterlelies. De muziek kwam van een radiozender met een bijzonder repertoire. Soms Kroatische rock, dan meer folklore-achtige muziek, en uiteindelijk gewone 'Westerse' popmuziek van de afgelopen 30 jaar. Langs het water zaten enorme aantallen libellen, vaak in stelletjes dus waarschijnlijk aan het paren.
Op de waterlelies zaten diverse kikkers. Marjon en Nando zagen ook weer een slang, om precies te zijn een dobbelsteenslang. Hier een foto van een van de kikkers.
En dit was dus allemaal in en op het zwemwater! Rond half vier gingen we weer terug naar het dorp. Nadat we de foto's hadden overgezet maakten Marjon en ik nog een wandeling door een deel van Slunj dat we nog niet hadden gezien. Hier waren ook weer diverse (lege) parkeerplaatsen voor de toeristen die Rastoke wilden bezoeken. Er stond een leuke kleine Zastava.
Aan de andere kant van dit plein stonden een paar ingezakte gebouwen. We hadden niet de indruk dat de oorlog van de jaren 90 hier iets mee van doen had.
In tegendeel eigenlijk. We kwamen vooral mooie woningen tegen en uiteindelijk bereikten we weer een mooi spiegelende rivier.
Ook kwamen we weer watervalletjes en een watermolen tegen.
Nadat de weg een tijdje had gestegen, bereikten we een kasteelruïne met een mooi uitzicht richting Slunj.
De ruïne werd blijkbaar nog gerestaureerd, want er lagen bouwmaterialen en er waren geen bordjes die iets over het kasteel vertelden. We liepen dezelfde weg terug als we gekomen waren.
In Slunj passeerden we een man die al de hele tijd maïskolven probeerde te verkopen. Marjon kocht dus maar een gekookte maïskolf. Hij was waarschijnlijk de eerste Kroaat die we tegenkwamen die geen enkele vreemde taal sprak. Wel wist hij duidelijk te maken dat hij ook zelf gemaakte kaas verkocht, 'sir' (net als in het Russisch. Uiteindelijk gaven we nog een behoorlijk bedrag uit aan een flinke kaas en een pot honing. Daarna gingen we met de jongens pizza eten in het dorp. Ik bestelde een bijzonder donker Kroatisch bier.
We kregen flinke pizza's (voor een leuk prijsje) en daarna maar geen toetje. We waren echter nog maar net terug in ons appartement toen onze gastvrouw weer voor de deur stond... Met een bak heerlijk roomijs, chocolade-vanille. Daarna zaten we echt vol!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten