Dinsdag 26 juli - Vroege koffie en een motorboot

Vanmorgen waren Marjon en ik al rond zeven uur wakker. We waren redelijk uitgerust dus we besloten eens een ochtendwandeling te maken. Uiteraard was het nog erg rustig aan het strand.

Toch waren er al een paar mensen in zee, en natuurlijk waren er hardlopers.

Nou ja, eigenlijk waren er al best veel mensen op de been. Kajakkers, passagiers van cruiseschepen...

En ik zag nog een fotograaf aan het werk 😉

Zoals op deze foto goed te zien is, was er aan de overkant nog steeds de bosbrand van gisteren. We hoorden continu een gebrom van een of meer blusvliegtuigen. We stopten maar eens bij een terras voor een heerlijke cappuccino!

Vanaf ons terras hadden we zowel een mooi uitzicht op de zwemmers bij het mooie kerkje...

... als op de schepen en de bosbrand aan de overkant.

We hebben er eigenlijk best lang gezeten! Toen we terug liepen, zagen we een man die een flink aantal vissen had gevangen. Ik denk dat het bonito's waren (goudbrasems). Hij maakte ze ter plekke schoon.

Rond negen uur kwamen we weer terug in ons appartement. Pas toen werden de kinderen wakker! En zowaar was de bosbrand geblust, die dus gisteren al bezig was.

Na het ontbijt, douchen en nog een kopje koffie enzo reden we naar Supetar, om eens te kijken of er nog leuke excursies zouden zijn. We konden kiezen voor korte avonturen op een banaan of een soort rubberboot achter een snelle motorboot, maar dat zou zo voorbij zijn. Uiteindelijk huurden we de hele middag een motorbootje! Met een zonnescherm en een 5 pk-buitenboordmotor. Vrijwel de hele tocht heeft Nando de boot bestuurd.

Onderweg stopten we een keer of drie om te snorkelen. De eerste keer haalde ik al gelijk mijn teen open toen ik uitgleed over een steen en Ole lag lekker te lezen in zijn dikke Game of Thrones-boek. Uiteindelijk hebben daarom alleen Nando en Marjon gesnorkeld. Er waren soms flinke groepen visjes te zien.

En soms ook heel mooie vissen.

Op de terugweg was er meer wind, zodat we soms flinke klappen maakten op het water. Ik heb zelf een deel van de laatste kilometers gevaren. Daarbij lette ik niet op de bodem, zodat we een paar keer een flinke bonk hoorden, oeps! Maar Nando deed weer het laatste stuk tot en met het aanmeren. Eerst gingen we het verkeerde deel van de haven binnen en hadden we een kleine aanvaring. Maar behalve een boze blik kwamen we zonder kleerscheuren weer aan wal. Daar moesten we wel een half uur wachten tot er eindelijk eens iemand de boot in ontvangst wilde nemen. Net toen we maar gewoon weg wilden lopen, kwam er eindelijk iemand aan. Ole en ik gingen alvast kaartjes voor de veerboot voor morgen kopen terwijl Marjon en Nando nog even bij de boot bleven.

Samen kochten we houtskool en toen was het tijd voor barbecue! Opnieuw mocht Nando aan het werk en het smaakte verrassend lekker! We zijn niet meer gewend aan de echte houtskoolsmaak (zelf hebben we een gas/lavasteen-barbecue) en dat maakt dus echt verschil. We sloten alweer af met zelfgemaakte cake, die de eigenaresse net voor de barbecue had gebracht. Een goede Kroatische gewoonte! Nadat Nando nog eens een van de kittens hier heeft leren jagen, zijn we weer naar binnen gegaan.