30 juli: Gibraltar

Vanmorgen gaat de wekker tegen achten, dat is even schrikken! En er is ook iets raars in huis. Al snel blijkt dat de stroom vannacht is uitgevallen in huis. Na wat hendels overhalen in de stoppenkast blijkt dat er iets is op de begane grond. Helaas is daardoor ook de koelkast uitgevallen. Het is wel eens eerder gebeurd en ging vanzelf weer over, dus we laten het maar even zo.
Wel komen we nu wat later op gang dan gepland en zo wordt het een race tegen de klok om onze excursie van vanmorgen te halen. We moeten eigenlijk een half uur van tevoren aanwezig zijn, waarna de excursie begint om 11 uur. Dat extra half uur halen we sowieso niet, ook al rijden we zoveel mogelijk over de snelle, maar dure tolweg langs de kust. Iets voor half elf parkeren we in La Linea, een Spaans dorpje aan de grens met Gibraltar. Met de auto naar Gibraltar heeft geen zin: de file begint zeker een kilometer voor de grens. Nando heeft ondanks herhaald verzoek zijn slippers aangedaan en krijgt al snel blaren van het lopen... Tot overmaat van ramp is de weg iets omgelegd en lopen we verkeerd, wat zomaar een paar honderd meter extra betekent. Bij zowel de Spaanse als de Britse grens hoeven we alleen maar de buitenkanten van de paspoorten te laten zien. Snel in de bus dan maar. Een klant voor ons heeft alleen 50 euro, net als wij, en de chauffeur heeft onvoldoende wisselgeld! Laat maar dan, we lopen wel naar de jachthaven, net voorbij het vliegveld. En dan komt een van de leukste dingen van Gibraltar: te voet steken we de start/landingsbaan van de luchtmachtbasis over!

Direct voorbij het vliegveld staan een aantal meiden van de concurrerende dolfijnsafari's alle argeloze toeristen op te wachten. Ik had dit al verwacht en het komt me goed uit: ik zeg tegen de meiden van 'ons' bedrijfje direct dat we hebben gereserveerd voor 11:00 uur en vraag of we dat nog halen. De overduidelijk Oost-Europese jongedame stelt ons gelijk gerust. Geen zorgen, de boot is iets later en zal pas om 11:30 vertrekken! Ze loopt met ons mee (gelukkig maar, want het ziet er toch anders uit dan ik op de website had gezien) en vertelt over haar ervaringen met Gibraltar. Het zou zonde zijn geweest om de bus te nemen, want het is zo dichtbij. Ze heeft heel Gibraltar in 3 uur tijd gelopen!

Bij het kantoor van de Original Dolphin Safari is alles snel geregeld. Ik hoor ondertussen wel iemand aan de telefoon vertellen dat het zo hard waait vandaag en dat het daarom misschien beter is om donderdag te varen. Omdat ik gisteren had gebeld, worden we verder geholpen door de manager, Fiona, en ze loopt met ons mee naar de boot die nog geen 100 meter verderop klaar ligt. Ik zeg dat ik heb gehoord dat er vertraging is. Nee hoor, zegt Fiona, ik vaar mee en ik weet niet beter of het is gewoon half twaalf! En ik vraag of het inderdaad slecht weer is. Oh nee, lacht Fiona, het is heel goed. Mijn collega probeerde nog wat lege plaatsen op donderdag te verkopen! Zo werkt het dus in de dolfijn-industrie. De tocht duurt anderhalf uur, maar dat is inclusief een half uur van tevoren aanwezig zijn en je vertrekt dus om 11:30 uur. We zijn precies om 11:00 uur bij de boot en hebben dus ineens een half uur over!

We slenteren dus maar even rond over het jachthaventerrein en zo komen we erachter dat Nando's teddybeer Bruno een baby heeft!

 Iets voor half twaalf verzamelen we bij de boot en kunnen we instappen. Er is plaats genoeg en zo kiezen we met een ander Nederlands gezin en een stel Britten een plekje op de voorplecht. De Goldfin is een snelle boot en al snel varen we langs het vliegveld. De eerste keer op Gibraltar kan ik me geen vliegtuig herinneren, maar het is nu een komen en gaan van diverse toestellen.

We varen langs diverse schepen (vooral olietankers onderweg naar de raffinaderijen van Algeciras) en in de verte kunnen we vandaag heel goed Marokko zien liggen.

Na een kwartiertje varen is het zover: dolfijnen!

Het is een groepje gewone dolfijnen en ze zijn vrij jong, een jaar of drie. In de baai komen ook gestreepte dolfijnen (die graag kunstjes vertonen), tuimelaars (bekend van Dolfinarium) en grienden voor maar die laten zich vandaag niet zien. Dat geeft niets want het is een leuk groepje dat probeert ons bij te houden. Het lijkt wel of ze het leuk vinden als de boot wat extra vaart maakt en we over ze heen dreigen te varen!

De meeste tijd zwemmen ze natuurlijk onder water en komen ze alleen even boven om adem te halen. Dat betekent niet dat wij ze niet kunnen zien, maar op de foto is het minder mooi.

Na een half uurtje hebben we heel veel gefilmd en gefotografeerd en is het weer tijd om terug te varen. Het gaat lekker snel en bijna de hele tocht is een regenboog te zien in het opspattende schuim.

Ondertussen gaat de vliegshow van startende en landende vliegtuigen gewoon door.

 

Vrijwel exact een uur nadat we zijn vertrokken, naderen we weer de haven van Gibraltar, met een mooi uitzicht op de rots met de apen.

Van de haven lopen we naar het centrum van het stadje. Dat ligt net achter de oude kazematten langs waar vroeger de vloedlijn was (de jachthaven en het grootste deel van de woonflats liggen in een naoorlogse polder).

Het plein achter de kazematten heet toepasselijk 'Casemate Square' en daar vinden we een drogist waar we voor Nando zijn geteisterde voeten wat pleisters kopen. Hoewel de winkel Crown Pharmacy heet, is het personeel erg Spaans! Wel grappig om een bedrag in Engelse Ponden te pinnen. Nu Nando weer een beetje kan lopen, doen we natuurlijk even alsof we echt in Engeland zijn.

Ook Fish & Chips kunnen natuurlijk niet ontbreken. Er zijn genoeg restaurantjes maar het is tamelijk aan de prijs (zoals alles in Gibraltar). In een zijstraatje vinden we een Marokkaans afhaalrestaurantje dat Fish & Chips voor £ 4,50 aanbiedt. Ze bevelen zelf de halal Mixed Grill aan, dus dat bestellen Marjon en ik. Nando en Ole willen wel Fish & Chips. Helaas, dat is op! Onze Mixed Grill zit al in de pan dus we moeten wel blijven. Ole besluit om dan ook maar Mixed Grill te bestellen... Het personeel praat ondertussen vrolijk Spaans met elkaar... Nando houdt vast aan zijn keuze dus hij moet wachten tot wij het enorme bord vlees en friet op hebben. Dan lopen we terug naar Casemate Square, waar ik met Nando alle terrassen af speur naar de juiste prijs. Voor £ 7,55 vinden we een Regular Fish & Chips van 200 gram bij een Duitse meneer met een oosterse bediende... Het blijkt een enorm stuk vis te zijn, geserveerd door een gelukkig zeer Britse mevrouw. En ook erg leuk: er zit heuse Tartare Sauce en Brown Sauce bij. Ook het blikje cola komt echt uit Engeland.

Ole en Marjon gaan ondertussen wat winkelen en gaan even later wat verderop op het plein zitten.

Daarna hebben we het wel gezien. We zijn al eerder in Gibraltar geweest en weten dus al hoe het is bij de apen, in St Michael's Cove en in the Great Siege Tunnel. We lopen dus weer terug en steken opnieuw de startbaan over...

Ik had tot 15:00 uur geld in de parkeermeter gegooid en toevallig komt het precies zo uit. We hebben dus nog tijd over vanmiddag en zoeken snel een strand op, bij Sotogrande. Dat blijkt een enorm chique buurt te zijn! We passeren meerdere officiële wachthokjes met slagbomen en parkeren tussen de enorme Volvo's vlakbij de jachthaven. Het mag allemaal gewoon, gratis. En zo kunnen we nog even lekker zwemmen met uitzicht op Gibraltar.

Ik zet nog even de snorkel op, en vindt zowaar een nieuw soort vissen!

Tegen zessen stappen we weer in de auto en rijden terug naar Guaro, deze keer zonder tolwegen en dus passeren we ettelijke rotondes...

Als we net thuis zijn, wordt er op de deur geklopt. Er staat een mevrouw met eieren! Vers van de campo (het platteland). Lekker, we kopen een zakje waar 12 stuks in blijken te zitten. Marjon haalt nog wat brood en zo hebben we gelijk het avondeten: brood met gebakken eieren. 's Avonds uiteraard weer Monopoly Deal. Marjon, Ole en Nando winnen elk een potje. Ik nog steeds niet. De stand is dus 7:6:3:0...