Bij het ontbijt in Espinama wil ik toch eens van de eigenaar weten hoe het zit met het gesigneerde wielrenshirt dat aan de muur hangt, van de Spaanse landskampioen Fran Ventoso. Dat is een verrassing: de zus van de eigenaar is getrouwd met de broer van Ventoso. Of andersom. In ieder geval mag de schattige dreumes die hier rondloopt hem oom Fran noemen...
We rijden een prachtige route door de Picos de Europa en passeren daarbij ook de plek waar we gisteren de canyontocht hebben gemaakt. In Asturias komen we langs een mooi uitzicht:
Ik heb deze toeristische route ingeprogrammeerd om onderweg de stadjes Covadonga en Cangas de Onís te passeren. Dat zit zo: In 711 kwamen de Moren bij Gibraltar aan land (Gibr al-Tarik, de rots van generaal Tarik). In 722 kwamen ze bij Covadonga een christelijk leger tegen dat ze tegen hield, onder leiding van Pelayo. Dit was de eerste christelijke overwinning en voor de Spanjaarden is 722 daarom het begin van de Reconquista (de terugverovering). Covadonga is daarom een soort katholiek pretpark geworden. De vele parkeerplaatsen voor bussen spraken boekdelen... We reden door naar Cangas de Onís, want: Peloya had een groot kruis bij zich, bezet met edelstenen, en in Cangas hangt een kopie daarvan onder een brug. Een prachtige brug inderdaad, heel hoog eigenlijk over de rivier.
Van Cangas rijden we verder slingerend door de bergen en na in totaal 3 uur rijden bereiken we ons Apartotel Ovida in Oviedo.
Apart is het hotel zeker! Het is een soort verzamelgebouw voor alle leeftijden! We parkeren bij een kinderopvang, maar bij de receptie zien we alleen maar bejaarden. In ons apartementje is ook alles ingericht als een verzorgingstehuis, met alarmknoppen enzovoorts. Gezelligheid van een ziekenhuis.
Maar wel erg modern, strak en schoon. Er is een prachtig binnenzwembad waar we minstens een uur alleen met z´n viertjes in ronddobberen.
Nadat we Marjon´s macaroni hebben gegeten brengen we een bezoekje aan het centrum van Oviedo. Het is een eeuwenoude stad, maar in de jaren 30 is vrijwel alles vernield. Ik bezoek ook de kathedraal met de zgn. camara santa, werelderfgoed van Unesco maar wel in 1934 door protesterende mijnwerkers met dynamiet opgeblazen! Er is nog genoeg te bewonderen, waaronder het ´echte´ kruis van Pelayo, en verder een beroemde ´ark´ met daarin de ´zweetdoek van Oviedo´ (zie http://nl.wikipedia.org/wiki/Zweetdoek_van_Oviedo), vergelijkbaar met de lijkwade van Turijn, nog een mooi met edelstenen bezet kruis uit de 8e eeuw en nog veel meer schatten.
We drinken een kop koffie op een terras, brood bij een echte bakker en wat lekkere dingen voor de borrel. Voor nu dus!
We drinken een kop koffie op een terras, brood bij een echte bakker en wat lekkere dingen voor de borrel. Voor nu dus!





Geen opmerkingen:
Een reactie posten