De weg naar Santiago is een eenvoudige tweebaansweg door een rustige, bosrijke omgeving, die van tijd tot tijd wordt afgewisseld met dorpjes van vrijstaande huizen. Mede door het grijze weer, doet het ons nogal denken aan Costa Rica! Na ruim 60 kilometer rijden we Santiago binnen, op het eerste gezicht een stad vol moderne flatgebouwen. Pas na een kilometer of meer doemt boven de bebouwing de enorme kathedraal op.
We vinden een perfecte plek om te parkeren, we trekken bijna allemaal een jas aan (Ole trotseert als enige de temperatuur van 15 graden ) en staan binnen een paar honderd meter op het beroemde plein vol pelgrims.
Het klopt inderdaad, over een half uur begint de mis van 12:00 uur en daardoor is er geen andere mogelijkheid om de kathedraal te bezoeken.
10 minuten voor 12 gaan we via een zijdeur naar binnen en vinden alleen nog staplaatsen achterin. Het gebouw is enorm en er blijven mensen binnen stromen terwijl een non alvast wat zingt en weesgegroetjes voor bidt.
Om 12:00 uur komen de priesters binnen, een stuk of 10 uit verschillende landen. Er volgt een inleiding in wel vijf talen en vervolgens wordt opgesomd uit welke plaatsen hoeveel pelgrims met welke nationaliteiten hier naartoe zijn gekomen. Dat duurt al bijna 10 minuten! De mis is vervolgens gewoon in het Spaans, met de bijbehorende gezangen in het Latijn (van Agnus Dei tot Sanctus, Sanctus, Sanctus etc.). Toch altijd indrukwekkend dat je de gang van zaken in een willekeurige katholieke mis bijna woord voor woord kunt volgen. Alleen het credo wordt door de priester uitgesproken (met 'dat geloof ik' van de kerkgangers) en er is een extra gebed voor St. Jacob van een aantal Portugezen. De communie verloopt door de vele tegen elkaar staande mensen zeer chaotisch maar toch redelijk vlot.
Daarna is het moment waarop de meesten hebben gewacht. De priester zegt (in het Spaans): zoals gebruikelijk is in onze kerk... En ondanks het verbod komen ineens overal camera's te voorschijn. Want het gebruik is, dat op deze pelgrimsmis op zondag om 12:00 uur het enorme wierookvat door de kathedraal wordt geslingerd! Dat hangt aan een heel lang touw aan het hoogste plafond van de kathedraal. Via een katrol trekt een groepje van drie of vier grote misdienaars het touw heel behendig op en neer, zodat het grote wierookvat inderdaad tientallen meters heen en weer wordt geslingerd.
Het is zeer indrukwekkend en feestelijk. Na afloop volgt een luid applaus. Hoewel de mis nog niet is afgelopen, volgen wij het voorbeeld van vele anderen die niet willen wachten tot iedereen tegelijk naar buiten wil.
Vervolgens ontdekken we dat Santiago een heel gezellige stad is, met veel café's, restaurants en heel veel winkeltjes met leuke toeristische producten. We kopen armbandjes, een t-shirt, een zilveren hanger in de vorm van een Jacobsschelp en wie weet wat nog meer. Rond twee uur gaan we op zijn Spaans op zoek naar een restaurant voor de hoofdmaaltijd. We vinden inderdaad een verder verlaten bar waar ze een dagmenu serveren voor 9 euro. Geheel zoals het hoort hier, keuze uit verschillende voorgerechten en hoofdgerechten, inclusief stokbrood, water, wijn of bier, en een toetje. En we begrijpen echt niet waarom we de enige klanten zijn. Alle gerechten zijn echt fantastisch en helemaal zelf gemaakt. Zelfs het toetje (bij zo'n goedkope zaak vaak zo uit een verpakking) is een heerlijke zelf gemaakte mousse met zachte citroensmaak. Geweldig!
Bij een echte Galicische banketbakker worden we met stukjes koek naar binnen verleid om nog meer te proeven. Uiteindelijk proeven we wel vier verschillende producten. Uiteraard kopen we dan de beroemde Torta de Santiago voor teveel geld maar dat hoort erbij. Dat is een soort luchtige boterkoek met amandel. Hij ziet er er erg mooi uit.
De zon is weer doorgebroken dus we vertrekken snel naar het strand bij ons appartement. De temperatuur blijft een beetje achter dus behalve Nando blijven we aan land. Tijd voor wat beweging!








Geen opmerkingen:
Een reactie posten