Na ruim twee weken zonder wasmachine is het in ieder geval duidelijk dat de machine in Casa Sonrisa vandaag overuren maakt. Misschien wel zes wasbeurten krijgt het apparaat te verwerken. Gelukkig droogt het snel in de zon. Hoewel? Twee keer trekt de bewolking dicht en vallen er spetters!
Hoewel ik 's ochtends al wat boodschappen had gedaan bij de bakker en de gezellige Coviran hier om de hoek, gaan Marjon en ik 's middags toch maar even naar de Mercadona in Coín. Dezelfde winkel is vergelijkbaar met de grote Albert Heijn XL winkels in Nederland. Vooral voorverpakte groente en vleeswaren, en ook vis vind je bijna niet in een dorpssupermarkt. Dat zijn voor ons toch wel basisproducten in de keuken. Ik vraag me dus wel af wat de gemiddelde Spanjaard op tafel zet.
Kortom, Marjon maakt weer een complete pastamaaltijd met verse groenten, gehakt en tomatensaus met een vleugje roquefort, en een lekkere salade. 's Avonds wil ik over het balkon bij de kinderen naar binnen lopen, maar ik kijk naar beneden. Dus loop ik tegen de zijkant van het kunststof rolgordijn dat schuinvanaf het deurkozijn over het balkonhek hangt. Een flinke snee in mijn voorhoofd en een wond op mijn neus zijn het gevolg...
Door grote wolkenstrepen hebben we vandaag een prachtige zonsondergang dus een lange fotosessie...
Zoals gebruikelijk spelen we daarna een paar potjes Monopoly Deal (een kaartspel met de bekende straten, huizen en het geld van Monopoly). We houden al de hele vakantie een scorelijst bij en er zijn twee duidelijke winnaars. De stand is 6 voor Marjon, 5 voor Nando, 2 voor Ole en 0 voor mij...
Al een tijdje zijn er aankondigingen van festiviteiten in de weekends, dus na 23:00 uur gaan we toch eens kijken. Naast de oude olijfoliemolen ter hoogte van de eerste verdieping is een nieuw terras aangelegd en we kijken daar onze ogen uit!
Ondertussen speelt een goede band typisch Andalusische muziek met een Arabisch tintje.
De muziek moet blijkbaar stoppen rond middernacht, dus ondanks de bijzondere sfeer begint het daarna langzaam leeg te lopen. Als we rond kwart voor een naar huis vertrekken, blijken alle terrasjes al leeg te zijn en de cafédeuren gesloten. En dat is raar. In andere jaren organiseerde de gemeente in de weekends ook muziek op het dorpsplein en dat zorgde voor topdrukte op de terrassen. Nu heeft de gemeente blijkbaar haar eigen grote terras en heeft de rest het nakijken!
We passeren natuurlijk de olijfoliemolen en kunnen vanaf de eerste verdieping leuk naar binnen kijken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten