Vandaag zijn we nog iets eerder op het strand en tot onze verrassing is het hele landschap bedekt met wolken.
Toch is het best warm. Het is nog een beetje vloed en daardoor nog wel koud in het water. Na een uurtje is het water gezakt en kunnen we dan eindelijk aan het werk met de onderwatercamera! Ik word niet teleurgesteld want alle soorten vissen van gisteren zijn er weer. Dit is de mooiste vis:
Er zwemt dus ook een soort vis dat op haring lijkt, maar misschien is het sardine of zo. Ze passen niet in het gemiddelde blik sardientjes:
Na een tijdje heb ik de camera aardig onder controle (zie ook het filmpje op Facebook). Dit vind ik zelf de mooiste foto!
Dit zijn denk ik wel sardines maar best klein, dus misschien ansjovis.
Er is meer in Spanje dan alleen zee en strand, dus 's middags gaan we met de auto op pad. Eigenlijk zijn we op weg naar de Picos de Tres Mares (de pieken van de drie zeeën) maar gezien de bewolking realiseren we ons dat een mooi uitzicht er vandaag niet in zit. Er staan ook borden langs de weg die wijzen naar de bekendste attractie van dit gebied: de grotten van Altamira. Heel dichtbij dus laten we dat maar doen.
De grotten werden eind 19e eeuw ontdekt en bevatten de mooiste prehistorische grotschilderingen. Ze werden minstens 13.000 jaar geleden gemaakt (moet je nagaan: al 11.000 jaar voor de Romeinen hier rondliepen). Deze zijn mede zo mooi omdat de kunstenaars handig gebruik hebben gemaakt van de vormen en scheuren in de grotten. Helaas gingen de grotten in de jaren 70 hard achteruit door de vele bezoekers. Rond 1975 waren het er bijna 200.000 per jaar. Later werd dit beperkt tot 20 per dag. En sinds 2002 is het 0 !!
En toch kunnen we de grotkunst bewonderen. Rond 2000 is het mooiste deel van de grot namelijk in dit gebouw nagemaakt!
In de museumwinkel kopen we een zakmes met kurkentrekker (anders krijgen we de wijnfles niet open) en een bakje kiezelsteentjes.
Snoep! Na het museumbezoek wandelen we even in de mooie omgeving van het museum. Zodra we een bankje hebben gevonden om onze lunch op te eten (ja, we blijven Hollanders) begint het te spetteren... Het gaat steeds meer op regen lijken en hoewel de natuur nu heerlijk gaat ruiken, lopen we met ons laatste broodje toch maar terug naar de auto.
Altamira is eigenlijk een buitenwijk van Santillana del Mar, een historisch dorpje waar ook alle toeristen naar toe rijden. Wij dus ook, hoewel Rik Zaal (schrijver van een bekende Spanje-gids) er niet blij mee is. We snappen wel waarom - het dorp is net als Valkenburg volledig gericht op het toerisme. Elke gevel met een prachtig wapenschild is als restaurant, hotel of ambachtelijke souvenirwinkel in gebruik. Maar het is zeker een bezoekje waard.
Dan is het tijd voor de terugreis naar de camping. Een biertje en als maaltijd een co-productie van Marjon (macaroni) en mij (salade). Nu zitten we lekker buiten achter de bungalow, waar een grasveldje is. Binnen een paar minuten gooit Ole een balletje over met een andere Nederlandse jongen en een kleine Spanjaard.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten