Naar Isla de Margarita (Venezuela)

Na een wandeling van 25 minuten namen we op Amsterdam De Vlugtlaan de trein van 5:39 naar Schiphol. Daar konden we snel inchecken. Nog even Schiphol Plaza Bekeken (alles gesloten), tijdschriften gekocht en we konden instappen. Om 8:17 stegen we op en kwamen direct in een dicht wolkendek.

Enfin, precies om 11:30 plaatselijke tijd zette de bemanning de Boeing 767 aan de grond op Isla de Margarita. Een taxi (1200 Bs) bracht ons naar een snikheet Porlamar. Hotel Español was vol (1700 Bs) en zo kwamen we terecht in Hotel Residencia El Paraiso voor 1000 Bs, met douche, toilet en ventilator.

We kochten een blikje Polar (eindelijk) en bekeken de stinkende vissershaven van Porlamar. Afgezien van vogels (veel pelikanen en fregatvogels) niets te beleven.

Dan maar de bus naar La Asuncion (30 Bs pp), op weg naar het strand. Verder dan La Asuncion kwamen we niet. Meerdere mensen wezen ons de weg naar iets wat met het strand te maken had, en steeds werd ons verzekerd dat het maar 1 kilometer was. Gelukkig kregen we een lift van een klein gezinnetje en ook weer Polar en zo kwamen we toch op een ministrandje bij Pampatar.

Inmiddels hielden buschauffeurs het na vijven wel voor gezien. Na een kilometer of 3-4 lopen, besloot er toch één te stoppen. Gelukkig maar; we hadden nog zeker 8 kilometer moeten lopen. Dan liever 20 Bs p.p. uitgeven... De bus reed door splinternieuwe hypermoderne winkelstraten die zo aan de Champs Élysées konden liggen. Zelfs in het oude deel van Porlamar was het om half zeven nog een drukte van belang, alsof er kerstinkopen gedaan moesten worden. Alle arepa-kraampjes waren echter dicht, zodat we deze typisch Zuid-Amerikaanse smaak nog niet weer hebben kunnen proeven. Na een halve liter melk en een halve liter passievruchtensap keerden we weer terug naar ons hotelletje, en zo zit ik hier om 19:45 te schrijven. We zijn al 20 1/2 uur op. Doodmoe dus.

Vannacht in de kast
El Cucaracha
Brrrr...