vrijdag 17 september 1993

Van Quito naar huis

En nu vliegen we alweer boven Colombia... Het is 9.33. Net zagen we een paar fantastisch mooie vulkanen, en (waarschijnlijk) de Chimborazo, de hoogste berg van Ecuador.
Vulkaan in Ecuador, foto vanuit het vliegtuig
Gisteren waren de foto's al om 10 in plaats van 11 uur klaar, zodat we toch al voor twee uur in Quito waren. We vonden onderdak in Hotel Grand en verder hebben we op ons gemak door Quito gelopen. Eigenlijk wilden we naar het Museo del Banco Central maar dat bleek te zijn verplaatst naar het Casa de Cultura. Eerst kochten we nog een paar oude Engelse boekjes voor twee kwartjes per stuk en tja, toen we bij het Casa de Cultura kwamen lieten ze ons al niet meer binnen.

Het duurde nog best wel een tijd voor we een bus terug konden vinden (we hadden inmiddels behoorlijk veel gelopen) maar gelukkig konden we nét voor de regen instappen. Nou, en dat was me een stortbui, ongelooflijk. Straten werden riviertjes, de bus raakte propvol en overal stonden mensen te schuilen.
Quito in de stortbui. Dit is overdag!
Toen we bij het hotel aankwamen was het gelukkig alweer bijna droog. Het was nog wel een beetje spannend want ons raam kon niet dicht - gelukkig was er niets nat geworden.

In het cafetaria van het restaurant bestelden we pannekoek met warme chocomel. Het duurde nogal lang voor het klaar was en zo zat ik te filosoferen dat we al een tijdje geen bekenden meer waren tegengekomen, en ik herinnerde me dat Ellen's vriendin Mirjam ook in Ecuador zou zijn en dat we haar en haar vriend Mark nog niet hadden gezien. En ja hoor, binnen 5 minuten kwamen ze het hotel binnenlopen! Ze zaten in de kamer naast ons! Enfin, zo werd de laatste avond in Ecuador nog heel gezellig...

Na een nacht met weinig slaap (vooral Marjon had veel zenuwen) stonden we om 6 uur op. Op ons gemak kleedden we ons aan en om half zeven vonden we een taxi die ons in een kwartiertje naar het vliegveld bracht (nadat we de helft van de prijs wisten af te dingen, want we wisten wat het ongeveer zou moeten kosten!).

Het vliegveld van Quito is vrij modern en zo konden we meteen voor Amsterdam inchecken. Een DC-10 brengt ons nu via Bogotá naar Caracas, en van daar brengt een andere DC-10 ons naar Amsterdam.
Quito tijdens het opstijgen

Maiquetía (Carácas, Venezuela)

Geen opmerkingen:

Een reactie posten