Gewapend met een nieuwe zonnebril, een nieuw horloge en vers geld (gewisseld bij een zwarthandelaar die ze ons van de bank hadden gewezen! Deze man zat in een hoekje van een winkelcentrum voor een poster van de Keukenhof. "Betere koers dan de bank!" (200 Bs = US$ 1)) komen we aan bij Parque Nacional La Restinga (Bs 200 voor de bus). Voor een half uurtje in een bootje tussen de mangroven betalen we Bs 1500.
We zien 5 pelikanen en 2 vlinders. Maar goed dat we niet de excursie van een uur hebben gedaan. Enfin, dan maar een Polar-T-shirt gekocht (Bs 700) en een blikje Polar.
Marjon neemt Frescolit, en dat blijkt een soort grenadine met cola-achtige smaak te zijn. Wordt cola genoemd...
Buiten het kantoortje zagen we ineens een heleboel krabbetjes! Veel daarvan hadden één grote schaar ontwikkeld. Leuke beestjes.
Er bleek niet snel een bus te gaan. We konden echter wéér een lift krijgen, deze keer van een gids die een Argentijns echtpaar over het eiland rondleidde.
Heel leuk, zo kregen we een gratis excursie, via Juan Griego
 |
| Juan Griego |
langs de kust naar Playa El Agua, waar Marjon zich ongetwijfeld weer thuis voelt. Tot onze verbazing zagen we hier een meisje dat sprekend leek op Lisette, met wie Marjon hier 2 jaar geleden ook was.
 |
| Playa El Agua |
Empanadas kunnen we hier makkelijk krijgen. Net kwam er een jongetje langs van een jaar of 9 met empanadas. ¿Cuanto cuesta? Una Gulden...
Dit is zijn naam, zegt hij. Hij is pas acht. Hij kwam dus nog eens langs en bleef toen maar even.
Het valt in de stad Porlamar niet mee een beschaafde eettent te vinden. Het restaurantje waar we net zaten was vol half dronken mannen. In ieder geval krijgen we prima biefstuk, friet en genoeg Polar!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten