Vandaag doen we het lekker rustig aan. Gister zijn we namelijk 18 uur op reis geweest...
 |
| Caripe |
We vertrokken om 6:00 uur uit Caripe en kwamen om kwart voor 10 in Cumaná aan. De bus van 10 uur 30 was al vol (naar Caracas) en toen kwamen we een Frans stelletje tegen. Volgens de Franse jongen waren er problemen met de bussen naar Caracas en hij probeerde een auto voor 4 personen te regelen. Wij twijfelden wel een beetje of hem dat zou lukken. Hij zei dat een man 1500 Bs p.p. had aangeboden (normale prijs 1050) dus dat leek redelijk. De bus van 10:30 was inmiddels ook vol en alle andere bussen leken inderdaad helemaal niet te vertrekken. Tja. Om half 12 was er nog steeds geen auto. De Venezolaan wist ook niet waar hij was (hij zei in Cumana). Enfin, 11:45, daar kwam hij dan eindelijk. Gewoon, een bus... Nu zei de man 1300 Bs. Uiteindelijk werd het 1200 (dus eigenlijk nog te duur) (een ander had ons al aangeboden voor US$ 80 naar Caracas te brengen...).
De reis zelf verliep niet vlekkeloos, maar dat lag niet aan de chauffeur. Van Cumana tot Puerto la Cruz regende het bijna constant, en dat leidde op de bergweg tot vallend gesteente, ongelukken en wilde bergstromen.
 |
| Wegrestaurant onderweg naar Carácas |
 |
| Met het Franse stel in het wegrestaurant |
Pas om een uur of 7 kwamen we in Carácas aan (na onderweg een maaltijd te hebben gehad). We wilden niet in Carácas overnachten, hoewel het al donker was, en dus besloten we onmiddellijk de man de volgen die ons een gloednieuwe airconditioned jeep aanbood voor 500 Bs p.p. naar Maracay. Bagage erin, instappen. "Wat kost het nu?"vroeg tenslotte de Fransman aan de chauffeur. 1000 Bs p.p. ... Men was niet te vermurwen (de man die ons erheen had gebracht was ook duidelijk enigszins in de war), er werd zelf over US$ 25 gesproken, en dus stapten we weer uit en namen de bagage maar weer mee...
 |
| Carácas (waarschijnlijk) |
Een soortgelijke man bracht ons vervolgens naar een bus die naar Maracay zou gaan. De bus was nog leeg en wij vertrouwden het niet helemaal. De man die ons erheen had geleid werd boos dat wij zomaar waren ingestapt - hij was taxichauffeur en wilde nu dat wij hem betaalden! Mooi niet!
Tot onze verbazing reed de bus keurig om 8 uur half gevuld weg. We hoefden maar 350 Bs p.p. te betalen; toch heel wat goedkoper... (dan 1000). Helaas kwamen we even buiten Carácas in een file terecht waardoor we 40 minuten vertraging opliepen en pas om 22:10 in Maracay konden uitstappen. Inmiddels waren we nog 2 Fransen tegengekomen en zo zochten we een taxi voor 6 personen... (eigenlijk onzin want er gaan om die tijd nog regelmatig busjes naar het centrum). Uiteindelijk kwamen we terecht bij een lelijke jongeman die buiten een krakkemikkige Amerikaanse bak had staan. Voor 1000 Bs zou hij ons samen wel brengen. Helaas had hij geen idee waar we moesten zijn. Met de Franse travel survival kit kwamen we na 15 in plaats van 5 minuten uit bij Hotel Central. Een mooi hotel, netjes, binnenplaatsje, 1400 Bs? Prima. Bleek dat de eerste kamer al een kapot toilet had. Vooruit, een andere kamer dan. Tja. Smerig, geen wastafel en - alweer - een grote kakkerlak. Er zat geen deur voor het toilet (stank!) en de ventilator was ronduit gevaarlijk. Nou ja, we waren doodmoe dus een goede slaap deed alles vergeten.
Vanmorgen besloten we desondanks om toch maar weer een uur in de bus te zitten. Na een verregende wandeling bereikten we het thermale badencomplex van Las Trincheras, waar we eens een lekker luxe hotel namen, met bagagekruier, airconditioning, bidet en hete douche. Eindelijk konden we eens de was doen en zodoende hangt de kamer nu vol met halfnatte kleren.
 |
| Las Trincheras |
De baden waren inderdaad heel heet, minstens 50 graden. Er was ook een modderbad bij. Heel leuk en lekker.
Na een kleine wandeling kwamen we terecht bij een soort snackbar voor een biertje.
 |
| Tijdens de wandeling |
De beheerder(s) waren wel enigszins om een praatje verlegen en zo gingen we pas een uur of twee later weer terug naar het hotel, na ieder een fles of 3-4 en een rijstmaaltijd met schelpdieren (die mij niet goed beviel...). Maar het was zeker gezellig.
 |
| Met onze rijstmaaltijd |
Nog wat vergeten: in de bus tussen Puerto la Cruz en Carácas kwamen we langs het nationaal park Laguna de Tacarigua en zo zag Marjon vanuit de bus een Ibis, een knalrode kraanvogel! Het hele park in de Travel Survival Kit niet genoemd.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten