Met de boot naar Cumana en een stortbui

En nu zitten we in Cumana. Hoewel het hotel een stuk comfortabeler is, heeft een kakkerlakje ons alweer gevonden (Hotel America, Bs 1500).

Na het ontbijt vanochtend wachtten we nog geruime tijd tot de winkel met de Keukenhof-poster openging. Om half 10 was deze nog steeds gesloten. Tot onze vreugde kwamen we de zonnebrilverkoper weer tegen die ons vorige keer de weg had gewezen en zo kwamen we in een horlogewinkel terecht waar we traveller's cheques konden wisselen voor US$ 1 = 210 Bs, een héél goede koers.

Bij de veerboothaven bleek de eerstvolgende boot naar Puerto la Cruz pas rond 13:30 te gaan, en het wat net 10 uur. Om half 12 besloten we nog snel ons kaartje te ruilen voor een kaartje naar Cumana, waarvoor de boot al klaar lag. Tegen twaalven verlieten we Isla de Margarita in schitterend weer. Op het bovendek was geen 10 m2 schaduw, en de salon was benauwd en druk. Enfin, dan maar in de zon.

De boottocht was eigenlijk iets te lang (3 1/2 uur) maar werd tot onze stomme verbazing opgevrolijkt door dolfijnen!

De veerhaven van Cumana bleek aan de rand van een krottenwijk te liggen waar we dus prompt langsliepen. Gelukkig kregen we voor 2 kwartjes een lift van 2 mensen in een rammelende maar verder lege stadsbus. Nu proberen we te bedenken wat we morgen gaan doen...

De populairste plek hier is een openlucht café/restaurant waar we dan ook zijn wezen eten.

Toen we het eten op hadden begon het een beetje te spetteren. De ober begon al af te ruimen toen er ineens een enorme wolkbreuk losbarstte. Leuk zo'n openluchtrestaurant, maar niet altijd praktisch dus. We konden schuilen onder een afdakje maar na een kwartier wachten leek de regen haast alleen maar erger te worden. Nou ja, dan maar de horloges en bril in de tas en rennen! Geweldig! De straten waren in beekjes veranderd en de dakgoten in watervallen. Maar ja, nu wel natte schoenen...