9 juli 2020 - Zonnige fietstocht

Vanmorgen fietste ik even naar de ‘campingwinkel’ om wat verse broodjes te halen, dat was lekker! Nadat we alle drie hadden gedoucht, stapten we op de fiets. We wilden niet de fout van de eerste dag maken door bergop te fietsen, maar we bleven in het dal. Dat was in de praktijk een illusie. Oberhambach heet niet voor niets zo; we daalden snel richting Niederhambach.

In tegenstelling tot een zeer natte dag in Nederland was het hier werkelijk schitterend, zonnig weer. Op een gegeven moment besloten we om richting Idar-Oberstein te fietsen, de dichtstbijzijnde echte stad. In de buurt van het dorpje Kronweiler was een echt fietspad door een prachtig landschap.

Op een gegeven moment zagen we een bordje dat wees naar een kasteel, de Frauenburg. Het weggetje bleek supersteil. 

Zelfs met de trapondersteuning op High besloten Marjon en ik het laatste stukje te lopen. Het kasteeltje lag erg romantisch tussen de bomen.

Het kasteel was rond 1330 gebouwd voor de gravin van Sponheim-Starkenburg maar na haar overlijden werd het nauwelijks meer gebruikt. Een groot deel van het kasteel is daardoor inmiddels verdwenen. Maar volgens een legende woonde Rapunzel (Raponsje van de gebroeders Grimm) in het kleinste torentje!

Helaas was het kasteel gesloten, maar we konden het wel van dichtbij bekijken. We hadden er een mooi uitzicht, met het wel erg aanwezige viaduct van de autoweg naar Idar-Oberstein.

Nu stonden we voor een dilemma. Idar-Oberstein was nog ruim 8 kilometer omhoog fietsen en mogelijk zou het in de loop van de middag gaan regenen. Nando en ik gingen liever terug. Wel zagen we een bord dat naar een restaurant verwees, ‘vanaf 1 juli weer geopend’, misschien leuk voor de lunch. Het was in het dorp dat op die foto met het viaduct te zien was. Ook deze weg was wel een beetje steil, 11 %... En toen bleek dat het restaurant er niet zo bijzonder uitzag, maar ook pas om 17:00 open ging!

Kortom, we fietsten maar gewoon terug naar een mooi plekje dat we op de heenweg hadden gezien. Er stonden meerdere stenen picknicktafels langs een riviertje. Er liep een spoorwegviaduct langs waar af en toe een sprintertje overheen tufte. We hadden zelf voor de zekerheid broodjes gesmeerd, dus dat was een mooi plekje om te eten.

We bleven hier een hele tijd, terwijl Marjon probeerde om de vele libelles te fotograferen. Er vloog vandaag toch al veel rond. Bij het kasteel waren er twee of drie vlinders als een magneet aangetrokken door mijn fiets. En hier hoorden we ook weer straaljagers. En deze keer konden we er zelfs een paar met het blote oog zien.

Op de heenweg waren we dus vooral bergaf gereden, maar gelukkig was het terug niet al te zwaar. Maar we hebben dan ook veel gebruik gemaakt van onze trapondersteuning 😀 Het was wel erg warm. Met het geluid van alle krekels om ons heen voelden we ons al bijna in Spanje. Rond kwart voor drie waren we weer bij ons huisje, waar ik echt wel zin had in een biertje op ons terras! Dat leidde al snel tot een middagdutje... en ik las verder in Erebus. Daarna was het tijd om deze vakantie nog even in stijl af te sluiten in de Imbiss van het zwembad. Met Schnitzel Wiener Art 😉