Eerlijk gezegd betwijfel ik of ons huisje er ook op staat 😀. Na het reserveren maakten we nog een kleine wandeling in het bos achter het hoofdgebouw. Er was zowaar nog een echte trimbaan die ik ook van Texel vroeger kende.
In de heuvels kan ik goed merken dat mijn conditie in coronatijd flink achteruit is gegaan. Hopelijk kom ik dus wat fitter terug.We aten een simpele lunch met een koffiebroodje. Marjon en Nando deden daarna weer een paar potjes Skip Bo. Nando wint steeds. Rond kwart voor twee meldden we ons bij het boogschieten, samen met drie Duitse kinderen. Het bleek dat we in de tennishal moesten zijn, bovenaan de heuvel dus weer goed voor mijn conditie. Omdat het binnen was, moesten we zelfs tijdens het boogschieten een mondkapje op. Met een bril is dat wel wat onhandig. Elke keer als ik uitadem beslaat de bril heel even.
We kregen een korte uitleg en verder heeft de begeleidster alleen met de kinderen gesproken. Met z’n drieën kwamen we er evengoed wel uit. We hadden al vaker geschoten.
Nando begon het beste van ons allemaal. Gelijk alle drie pijlen op het doelwit. Bij mij kwamen ze alle drie tegen de wand... Marjon deed het ook best goed.
Na een tijdje kreeg Nando wat moeite met het plastic pinnetje op de boog waar de pijl op rust, terwijl ik met dezelfde boog steeds beter ging schieten. Uiteindelijk schoot geen van ons precies in het midden, maar het zag er best OK uit.
Na een uurtje was het weer afgelopen. De Duitse kinderen waren al eerder afgehaakt maar iedereen had zich geloof ik wel vermaakt. Daarna liepen we weer langs het meertje naar het hoofdgebouw en terug naar ons huisje.
Verder hebben we eigenlijk alleen veel gelezen. Ik had een boek van Sietse van der Hoek over Duitsers en Nederlanders, dat ik vandaag heb uitgelezen. Dat kon zowaar op het terras buiten want de zon brak steeds vaker door. Met een Duits witbier dat toch in België gebrouwen bleek te zijn...
En vandaag gewoon een door Marjon zelf gekookte pasta als maaltijd, heerlijk!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten