8 juli 2020 - Een regenachtig dagje

Vandaag was een bewolkte dag. Vandaag hadden we gepland om bij ons huisje te blijven. Pas rond 12 uur gingen we naar buiten. Eigenlijk wilden we eerst zwemmen in het tropisch zwembad hier, dus we fietsten naar het hoofdgebouw. Helaas bleek het zwembad tussen 13:00 en 13:30 gesloten te zijn, dus dat was niet erg de moeite. Nando en Marjon gingen daarom eerst terug om tennisspullen te halen. Ik bleef daarna maar in het huisje, want ik heb geen talent voor tennissen. Wel voor lezen. Ik heb al twee boeken uit, ‘Alles klar’ over de relatie tussen Nederland en Duitsland, daarna ‘De opvolger’, een goed geschreven biografie over Tiberius en nu lees ik Erebus van Michael Palin. Na een tijdje, toen Marjon en Nando alsnog gingen zwemmen, maakte ik een wandeling in de omgeving. Het vakantiepark grenst aan het Zauberwald, een kindvriendelijk bos met een pittig mountainbike-parkoers er doorheen. Het was dan ook best steil. Maar ik werd gelukkig beloond met een mooi uitzicht.

Op de terugweg maakte ik nog een foto van de vele enorme naaldbomen. 

Veel meer viel er vandaag niet te fotograferen. Toevallig kwamen Marjon en Nando binnen een paar minuten na mij thuis! Verder hebben we wat zitten lezen, we deden een spelletje UNO en ondertussen hoorden we steeds weer militaire vliegtuigen overkomen terwijl het buiten begon te regenen. Ik kon het militaire luchtverkeer zowaar een beetje volgen met de Plane Finder app. Op een gegeven moment vlogen hier wel minstens acht militaire vliegtuigen rond, waarvan een paar Belgische F-16’s. Ze hadden namen als Viper-1 en Viper-2 maar verder was het raden naar waar ze mee bezig waren boven het dichte wolkendek. Burgerluchtvaart bleef op veilige afstand.

Marjon maakte weer een lekkere pastamaaltijd (met tortellini), fruitsalade en komkommer/tomatensalade. Lekker wijntje erbij, dat kan de Aldi wel. Marjon drinkt natuurlijk een Moezelwijn uit de buurt, en ik heb zowaar rode wijn van Mallorca! Nooit geweten dat ze daar ook wijn maken. Het was een beetje veel dus we hadden geen trek meer in een toetje...

En nu kijken we tv... Zowaar een (herhaling van) Typisch Oosterend, dus Texel.