7 juli 2020 - Wandelen bij de Erbeskopf

Vanmorgen kwamen we weer rustig op gang. Broodjes uit Trier bij het ontbijt. Het was een zonnige dag, dus tijd voor veel buitenlucht! Aangezien we bij onze eerste fietsdag op de Erbeskopf veel wandelroutes hadden gezien, reden we daar nu met de auto naar toe. Weer veel ontzag voor de enorme klim op deze route. Ik las vandaag dan ook dat de Erbeskopf de hoogste top is van Rheinland Pfalz. Wel handig om uitgerekend daar naar toe te willen fietsen zaterdag... Onze Toyota had er in ieder geval geen moeite mee.

Er was een inderdaad een ruime keuze en we namen uiteindelijk de Gipfelsteig - lange route. Er stond 8,6 kilometer bij en we wisten niet of het wel een rondweg was. Zo niet, dan leek 2 x 8,6 ook nog wel haalbaar. De route liep door een afwisselend bosgebied. Vaak sparren, maar soms ook stukken loofbos. En soms vlak, maar soms ook met hellingen. Soms asfalt, meestal grind. De hele middag hoorden we van tijd tot tijd straaljagers overvliegen, helaas. Verder was het extreem rustig en hoorden we alleen vogels. We kwamen maar een of twee keer andere wandelaars tegen.

Ergens was even een hobbelig zijpaadje, waar een bankje bij een beekje stond. Veel was daar niet te zien, maar toen we er voorbij waren stond er een bordje, hier op de foto Het bleek dat dit de Siegfriedsbron was, OK? Ja, van de Nibelungen-legende. Ik kende het verhaal verder niet maar Wagner heeft hier de hele Ring van opera’s over gecomponeerd die elk jaar in Bayreuth op de Festspiele worden opgevoerd. Van het bord begrijp ik dat Siegfried uit deze bron aan het drinken was toen zijn rivaal Hagen hem hier aantrof en vervolgens een speer tussen de schouderbladen deponeerde. Juist ja.

Toen we dichter bij het beginpunt terugkwamen, zagen we steeds vaker een mooi uitzicht zoals op deze foto. Het was blijkbaar ook productiebos, dus we zagen regelmatig kale vlaktes en stapels boomstammen.

Uiteindelijk kwamen we uit bij het beginpunt van de Sommerrodelbahn die we zaterdag ook hadden gezien vanaf het hoogste punt. Nu waren we onderaan en dat bleek het eindpunt van onze wandelroute te zijn... Hier hebben we onze lunch eerst maar even opgegeten. De enige echte wandelroute terug liep langs de rodelbaan en dat was nog een stevige klim! Maar uiteindelijk werden we weer beloond met het mooie uitzicht.

Daarna reden we terug en namen een lekkere cornetto. Ze hebben bij de Aldi een geweldige smaak, citroen-karnemelk! In Nederland ga ik eens kijken of ze die daar ook hebben. Verder hebben Marjon en ik vooral op het terras zitten lezen (Nando moet zoveel mogelijk uit de zon blijven). We hebben bij de Imbiss van het zwemparadijs een grote hamburger met heerlijke friet gegeten. Uiteraard met een Duits formaat bier!

Ook Nando’s ijsthee was 0,4 liter!

Ondertussen is het kwart voor acht en zit ik nog steeds op het terras te typen. Lekker vakantiegevoel!