vrijdag 10 september 1993

Alandaluz en Manta - Aan de Grote Oceaan

We zitten nu alweer een paar dagen aan de kust en de prijzen van onze accommodaties zijn sindsdien exorbitant gestegen - de afgelopen 2 dagen waren we in Alandaluz, een ecologisch geval zoals Madre Tierra, voor 30 gulden per nacht, en nu zitten we in Manta in Hotel El Inca voor 32 gulden - terwijl het hotel niet beter is dan in Maracay of Riobamba!

Behalve dat het duur is aan de kust worden we ook overal onderweg door militairen gecontroleerd. Naar Alandaluz eergisteren (de musea in Guayaquil waren allemaal gesloten, vandaar dat we er snel weer weggingen, ook al vanwege mijn verkoudheid die echt uit de hand ging lopen en ik dus rustig aan het strand wilde zitten) werden we niet minder dan 4 X allemaal uit de bus gehaald binnen 4 uur - papieren laten zien, fouilleren!
Het dorpje Puerto Rico bij Alandaluz


Na lekker aan het strand te hebben geluierd gingen we vandaag dus naar Manta, één van de weinige steden in Ecuador met veel archeologische vondsten, die we morgen in het museum hopen te zien (dat hopelijk niet wordt her-ingericht zoals in Guayaquil!). Onderweg hierheen werden we "maar" 1 x aangehouden, en toen werden we dus ter compensatie achtereenvolgens door een politieagent, een luchtmachtsoldaat én een marinier gecontroleerd!

Enfin, Manta is dus duur, en als je dan bij 30° Celcius of meer een betaalbaar hotel moet zoeken met rugzak om valt dat niet écht mee... Een aantal hotels was al vol en de enigszins betaalbare hotels vonden we in het begin nog veel te duur, dus die waren op een gegeven moment ook te ver om (terug) te lopen - en zodoende zitten we nu in onze duurste accommodatie van de hele reis, met éénpersoonsbedden en een koude douche (overigens niet vervelend bij zulke temperaturen als hier!!).
Ons eigen huisje bij Alandaluz

Alandaluz ligt direct aan het strand van de Grote Oceaan
Het geld had ons in Alandaluz ook nog van een excursie naar het Isla de la Plata weerhouden. Dit vogeleiland wordt ook wel het "Galápagos voor de armen" genoemd, en het ligt in een groot natuurpark om Alandaluz heen (het eiland ligt 40 km uit de kust). En tja, alle natuurparken in Ecuador waren op 1 september ineens 10 keer zo duur geworden, zoals we al merkten toen we naar Podocarpus wilden (20/40 gulden). Nu zouden we 40 gulden p.p. entree moeten betalen, en 52 gulden voor de excursie (boottocht, gespecialiseerde gids, snorkelen etc.). De verhouding lag dus erg scheef en hoewel we zelf toch wel wilden ging er niemand mee, zodat het geheel niet doorging (tenzij we er écht veel geld voor over hadden gehad). Al met al zijn de natuurparken voor mensen zoals wij met een van tevoren bepaald budget per dag gewoon onbetaalbaar geworden!

Nou ja, zo was Alandaluz alleen maar relaxen aan het strand en in de (kurkdroge) omgeving. Het heeft mijn gezondheid zeker verbeterd (geen koorts meer!), hoewel ik nog steeds flink verkouden ben. We vullen de dagen nu vooral met lezen (we kochten in Guayaquil 2 Engelse boeken, met The War of the Worlds voor mij) en spelletjes, al sinds Madre Tierra eigenlijk. We krijgen alweer zin om dingen in Ecuador terug te zien, dus morgen gaan we weer naar het binnenland!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten