Souvenirs in Baños

Toen Marjon de vegetarische lasagne wilde gaan betalen volgde even een schrik: de creditcard was doormidden gebroken! Die van mij was al op 2 augustus kapot gegaan en zo zaten we ineens wel wat krap. Gisteren was namelijk bedoeld voor het kopen van souvenirs. We kochten een trui voor Marjon en wilden ook nog een wandkleedje misschien. Eén Otavaleense verkoper had ons bijna een stuk of 3 kleedjes aangepraat, tot we bij de verkoper van de trui een heel groot kleed zagen dat veel mooier van kleur en afwerking was. Tja, 80 gulden. Toch maar even proberen of de Banco del Pacifico Marjon's creditcard nog accepteerde. Nee, helaas. Dus ging ik even naar het hotel terug voor mijn creditcard, die weliswaar een beetje verbogen was en een stukje afgebroken, maar waar geen informatie was afgebroken zoals bij die van Marjon. Gelukkig vonden ze die nog wel acceptabel en zo had ik hem toch niet voor niets 6 weken meegesleept.

Baños

De trui/wandkleedverkopers wisten ons ook nog een rugzakje (kadootje voor Annet) aan te smeren en zo had dat echtpaartje een goede dag. De man die ons eerder bijna een paar andere wandkleden had verkocht had echter een pechdag. Hij baalde er zo van dat hij voor de kleinere wandkleedjes die ik nog als kadootjes wilde kopen ineens 2 x zoveel ging vragen. Dus die kocht ik vervolgens ook maar ergens anders...

In een winkeltje kochten we 20 % goedkoper nog zo'n rugzakje voor onszelf, en vervolgens probeerden we in het IETEL-kantoor een telefoonverbinding met VIASA te krijgen om onze vluchten vrijdag te herbevestigen. De man die de nummers draaide (één draaischijf!) deed ook de administratie en afrekeningen, dus toen VIASA de hele tijd in gesprek was duurde het een uur voor het geregeld was...

Vervolgens naar de kapper. Mijn haar werd stevig onder handen genomen voor 2 gulden en zo kom ik netjes in Nederland aan. Marjon kreeg voor een tientje een rode kleurspoeling en zo ziet ze er de komende 2-3 maanden weer heel anders uit!

Vervolgens maakten we een stevige bergwandeling, waarbij we het stuk naar beneden meer hebben gegleden dan geklommen of gewandeld. Een toerist die beneden stond te kijken besloot toen maar van zijn wandeling af te zien...

Vanmorgen (na een ontbijt van yoghurt met müsli en fruit bij El Paisano) besloot Marjon om ook haar haar nog even te laten bijknippen en toen dat ook voor 2 gulden gebeurd was aten we nog wat lekker volkorenbrood met jam bij Rico Pan (="lekker brood").

We wilden nog een verjaardagskadootje voor Karin, en zo kwamen we terecht bij de balsahoutsnijderij Recuerdos. Voor Karin kochten we een papegaaitje en toen we hoorden wat de dingen kosten zochten we ook nog maar een knots van een toekan voor ons zelf uit; een halve meter hoog voor een tientje!

Papegaaien snijden van balsahout bij Recuerdos

Zo werd onze toekan gemaakt

Kortom, onze tassen zitten nu tjokvol met souvenirs (oma krijgt ook nog een papegaaitje!) en zo blijven er hier in het hotel wat sokken en schoenen achter. Ik zal nu eens kijken of mijn was al droog is (heb ik laten doen maar werd vervolgens niet uitgewrongen), dan kunnen we zo verder, naar Ambato.