23 juli 2018: Van Hoofddorp naar de poolcirkel

Na ruim 3 weken verbouwen in de woonkamer en de keuken was vandaag ineens de eerste dag van onze vakantie in Scandinavië! Eerst natuurlijk wat verse broodjes thuis uit onze nieuwe stoomoven. Lekker! We moeten de gebruiksaanwijzing nog eens doorlezen maar dit was in ieder geval gelukt. Rond kwart voor negen vertrokken we te voet naar de bushalte met alle koffers en rugzakjes en gelukkig was het op Schiphol bij onze incheckbalie en de veiligheidscontrole niet al te druk. Wel duurde het bij mij heel erg lang. Mijn rugzakje werd meerdere keren opengemaakt en door de scanner gehaald. Uiteindelijk stelde een collega-controleur vast dat het onbekende voorwerp … een halve komkommer was!

Helaas kwam ook aan het licht dat mijn GoPro-camera niet in de rugzak zat. Of vergeten thuis, of ergens bij de bagagecontrole laten liggen. Nou ja. Het vliegtuig naar Stockholm was een Bombardier CRJ900, een toestel voor 90 passagiers met maar 2 x 2 rijen, net een privéjet!

Het was weer een lange rit naar de Polderbaan maar keurig op tijd vertrokken we in noordoostelijke richting. Dat zijn we niet gewend! We vlogen langs Alkmaar over West-Friesland richting Schiermonnikoog en hadden daardoor onderweg een mooi uitzicht op het Waddengebied. Te beginnen natuurlijk met Texel!

Maar ook Harlingen kwam bijvoorbeeld duidelijk in beeld:

Tijdens deze vlucht van twee uur was er geen cateringservice maar ze kwamen wel steeds langs met thee en koffie, gewoon uit een kan. Rond vijf voor een kwamen we aan in Stockholm, waar we al om 14:00 verder moesten vliegen. Dat was wel 10 minuten eerder dan gepland, maar dus wel een krappe overstap. En toen moesten we eerst met een bus naar het terminalgebouw... Dat was terminal 5 en we moesten naar terminal 4, uitgang 37. We zagen nergens een bordje richting een andere terminal, maar wel naar F37. Misschien stond de F voor Four of zoiets? Met een groepje Nederlanders (we waren beslist niet de enigen die naar Kiruna gingen) liepen we dus naar F37 maar het was al snel duidelijk dat dit niet goed was. Overal waren non-Schengencontroles. Ik kwam een politieagent tegen en gelukkig nam die even de tijd om een stukje met ons mee te lopen en de route uit te leggen. Dat was maar goed ook want dit hadden we niet zelf kunnen bedenken: ga naar de uitgang, langs de douane, dan links, dan rechts, etc. etc. Vanaf de douane stonden er gelukkig wel bordjes naar Terminal 4 maar tsjongejonge wat is dat klungelig geregeld op vliegveld Stockholm Arlanda. En dan was ik er nota bene in april nog geweest! We moesten weer langs de bagagecontrole, gelukkig iets minder streng dan op Schiphol en precies om half 2 waren we bij de gate. Het bleek 38 in plaats van 37 maar verder ging het prima. En keurig op tijd vertrokken we richting Kiruna met een Airbus 320neo, een joekel vergeleken met het toestel waarmee we de internationale vlucht hadden gemaakt. Dat 'neo' slaat op de nieuwe motoren, de 'new engine option' en het was inderdaad wonderbaarlijk stil, ook tijdens het opstijgen met vol gas.

Het landschap onder ons kende ik nog goed van mijn Stockholmreis in april, maar het was nu veel droger, net als in Nederland. En het ijs op de meren was natuurlijk gesmolten... Want ook in Kiruna, net boven de Poolcirkel, was het 24 graden! Kiruna is economisch van levensbelang, niet alleen voor Zweden maar zelfs voor heel Europa, want hier ligt de grootste ijzermijn van Europa. Het hele stadje wordt op dit moment verplaatst om de mijn meer ruimte te geven...

Op het vliegveldje stond een prachtig glimmende Dakota geparkeerd.

Er stonden nog wel een paar gebouwtjes, maar verder was het toch wel iets kleinschaliger dan bijv. Maastricht.

Er was één bagagebandje en er zouden geen vliegtuigen meer aankomen vandaag... Ons vliegtuig vertrok nog rond 16:00 uur en dat was het dan. De autoverhuurbalie stond letterlijk op 5 meter van de bagageband dus ik ging me daar gelijk maar melden terwijl de rest van het gezin de bagage van de band haalde. We waren precies gelijk klaar. Samen liepen we dus door naar het parkeerterreintje buiten waar hooguit 50 huurauto's stonden. Onze nieuwe Ford Focus Wagon stond in het gras! Het was maar ongeveer een kwartiertje rijden naar onze camping Ripan. En we zagen dat er een openluchtzwembad was. Dus terwijl we om kwart voor vier waren geland, lagen we al om kwart over 5 in het water!

Het water was verwarmd en comfortabel, maar nog leuker was de hoge en steile 'wildwaterglijbaan'! Met een rotgang gleden we door de nogal ruwe betonnen bochten en belanden met een flinke plons in het water. Van bovenaf hadden we een prachtig uitzicht.

Op deze foto van bovenaan de glijbaan zie je rechts net voor de appartementsgebouwen een rijtje laagbouwhuisjes en daar hebben wij er eentje van. Met een keukentje, moderne badkamer en wifi.
Na het zwemmen gingen we behoorlijk luxe dineren in het restaurant van de camping. We hebben hier morgenochtend ook ontbijtbuffet dus dit is echt de perfecte binnenkomer als je net een dag in het vliegtuig hebt afgezien.

We hebben wat boodschappen gedaan bij de supermarkt en dat is zeker nodig als je hier in dit land een biertje wilt drinken. In het restaurant begonnen de alcoholische dranken namelijk bij 8 euro! In de supermarkt kun je alleen bier en cider kopen van minder dan 5 % dus we hebben nu een sixpack met halve liters bier van 3,5 % voor 1 euro per stuk. Dat valt dan weer mee. Het rondje naar de supermarkt was ook een leuk uitje omdat we door die typische lieflijke straatjes met allemaal pittoreske houten huisjes reden. Heel Zweeds! Het assortiment in de supermarkt was wel redelijk hetzelfde als bij ons, maar natuurlijk wel met een groot assortiment knäckebröd en Ikea-achtige zoete koeken. Heel opvallend: de biologische soorten broodbeleg (pasta, pindakaas) waren goedkoper dan de 'normale' varianten. En alle pindakaas bleek gemaakt te zijn in Nederland...

Morgen gaan we alweer naar het volgende land, Finland! Nu eerst dus een biertje.