De reis die we hebben gemaakt, is uiteindelijk een klein beetje anders geworden dan verwacht. Montenegro had Google Maps niet voorspeld, maar het was qua landschap misschien wel het mooiste stukje van de hele vakantie. Hier in ieder geval een bijgewerkt kaartje:
Je kunt de bijgewerkte kaart ook vinden via de volgende link:
https://drive.google.com/open?id=1yxEpA9TTMIOfwsUsvV1Xr1d4gBk&usp=sharing
Maar wat vond ik er nu van? Ik heb veel nagedacht over deze vakantie. Ik was van tevoren erg onzeker of het wel leuk zou zijn. We waren vorig jaar in Tsjechië geweest en ik had het gevoel dat het een soort aftreksel van die vorige vakantie zou zijn. Niets was minder waar. Hoewel het binnenland in met name de regio Slunj zeker wel aan Tsjechië deed denken, was de sfeer duidelijk anders. De gastvrijheid en vriendelijkheid van (met name) de Kroaten was opmerkelijk. De grote troef van Kroatië ten opzichte van Tsjechië (als je het daar tenminste mee moet vergelijken) is natuurlijk de Mediterrane kustlijn, met het prachtige weer en het azuurblauwe, kristalheldere, warme zeewater. Ook de oude vestingstadjes Zadar, Split, Trogir en Dubrovnik zijn een lust voor het oog. De koffie en het ijs, geloof het of niet, waren zo ongelooflijk lekker dat hiermee alleen al de vakantie een succes werd.
Maar de grote verrassing vond ik toch wel het landschap van Bosnië en Montenegro. Zo'n ruig, ongerept landschap had ik echt niet verwacht. En wat ik ook niet had verwacht, was de totale afwezigheid van de oorlogen van de jaren negentig. Ja, er stonden diverse huizen leeg en ja, er waren in de meeste plaatsen nog wel beschadigde huizen te zien. Maar de lege huizen (waar de inwoners waarschijnlijk gevlucht waren) waren vrijwel altijd in aanbouw geweest. Bewoonde huizen waren allemaal opgeknapt en zagen er meestal uitstekend uit. Bewoonde huizen met oorlogsschade waren vrijwel altijd flats in de armste buurten. En dan nog waren de meeste flats niet beschadigd.
We zagen natuurlijk niet de vele mijnenvelden die er nog steeds schijnen te zijn. Door recente overstromingen is het mijnenprobleem alleen maar erger geworden, doordat explosieven op drift zijn geraakt. Een deskundige zei na de overstromingen dat hij had gehoopt binnen een paar jaar klaar te zijn met de mijnen, maar nu verwachtte dat het nog wel tot 2050 kon duren voordat het probleem was opgelost.
Toch merkte ik, dat de herinnering aan de oorlogen mij als toerist in de weg zat. Kroatië, Montenegro en Bosnië zijn twintig jaar verder en zijn uitstekend geschikt om er vakantie te vieren, zonder gedachten aan oorlog. Bosnië is zeker nog achtergebleven, maar verschilt daarin niet heel veel van bijvoorbeeld de binnenlanden van Spanje en Portugal. Bij het reizen wordt je vooral beperkt door de infrastructurele uitdagingen van het bergachtige landschap, om het zo maar uit te drukken. Het duurt er gewoon minstens twee uur om honderd kilometer af te leggen. Een snelweg is er niet zo 1-2-3 gerealiseerd. Maar je zou er ook lang niet zo van het landschap genieten als je er met 130 doorheen kunt rijden.
Kortom, bezoek deze landen. Tot nu toe heb ik geen mooiere landschappen gezien in Europa!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten