En, hoe was het?

Zoals gebruikelijk zal ik hier nog wat zeggen over hoe ik het heb ervaren. Nou, het was natuurlijk een prachtige vakantie! Het landschap en de natuur waren zeer overweldigend. De ontelbare foto's die we gemaakt hebben...

Ik was van tevoren niet zo enthousiast over de cultuur - je wordt op tv natuurlijk doodgegooid met het Amerikaanse leven. Meerdere collega's waren ook positiever over Canada dan over de VS. Maar ik moet eerlijk zeggen dat ik Amerika als vakantieland misschien nog wel leuker vond. De mensen zijn overal zo hartelijk en maken nergens een probleem van! "Hello, how are you today?" is de standaard manier van begroeten en de meeste mensen menen het serieus. Dat gaat echt nog een stapje verder dan 'How are you?'. Ik heb maar een keer meegemaakt dat een klant precies datzelfde zinnetje op een dodelijk saaie manier eruit flapte om er maar vanaf te zijn. Maar, eerlijk is eerlijk: ook in de veel te drukke stad Vancouver in Canada maakten de fietsenverhuurders alle tijd voor een praatje, wat de collega's en andere klanten geloof ik wat minder waardeerden.

En dat was voor mij wel een openbaring om te zien - het harde, prestatiegerichte zakenleven dat wij associëren met Amerika, heb ik nergens gezien. Werkelijk alle Amerikaanse en Canadese caissières in alle winkels zouden in Nederland binnen de kortste keren worden ontslagen omdat ze zo gemoedelijk met het werk omgaan. In Nederland moet je bij een supermarkt vaak een quotum halen van zoveel klanten per minuut, maar in Amerika lijkt het vooral te draaien om het rapportcijfer dat je geeft voor klanttevredenheid. Heerlijk!!

Wat ook heerlijk was, maar ook een gevaar voor je gezondheid, dat was het enorme aanbod aan eetgelegenheden. Constance vertelde al dat er in Canada weinig thuis wordt gekookt. Wel heeft iedereen een grote keuken, maar het is meer voor de show. Dat was overigens ook grappig in ons eerste huis in Vancouver - het hele huis leek wel een filmdecor. De bad/douchekranen van beide badkamers leverden alleen maar water in het bad - de douche was er alleen om naar te kijken. Geen enkel kastdeurtje in de keuken zat goed vast. Als je een deurtje wilde openen, moest je soms eerst een ander deurtje recht duwen. Het koffieapparaat had geen kan en was helemaal verstopt. Gewoon niet gebruiken, was het devies.

Behalve de mooie natuur en het vriendelijke winkelpersoneel vond ik ook de gewone mensen van het platteland heel erg aardig. In de stoomtrein bij Kamloops wilden de andere treinreizigers graag van ons weten waar we vandaan kwamen en wat we allemaal hadden gezien. En in Campbell River maakte een man uit de buurt van Edmonton een praatje: 'Have you done any fishing?' Hoewel ik zei dat ik niet van het vissen was, kwam hij de volgende dag bij vertrek nog eens naar me toe om tips te geven over waar we nog heen moesten in de buurt. En na elke zin: èh? Dus hij zal wel gezegd hebben: 'Have you done any fishing, èh?' Dat gaat zover, dat ik op het vliegveld van Vancouver zelfs T-shirts zag van het EH-team (in plaats van het A-Team, dat hetzelfde wordt uitgesproken).

Nou ja, en behalve in Ucluelet hebben we eigenlijk overal uitstekend weer gehad, dus prima voor een vakantie. Ik heb het idee dat we maanden weg zijn geweest, dus ik kan er weer helemaal tegenaan.