Het slapen op camping El Escorial lukt niet erg. Omdat we rond zeven uur zoveel vogels horen, doen Marjon en ik maar net of we weer in Costa Rica zijn en gan op pad met onze camera's.
Veel verder dan deze gierzwaluwen, enkele kauwtjes en kraaien komen we niet. Op de terugweg zien we echter een forse roofvogel wakker worden en wegvliegen! Marjon is net te laat met de spiegelreflex... Met de videocamera heb ik hem mooi in beeld!
Omdat we vandaag verder reizen is het ontbijt een feest met restjes: brood, croissantjes, tortilla, brownie-ijs en cornetto's! De camping heet El Escorial en ligt bij het gelijknamige dorp. Dit is beroemd bij alle toeristen vanwege het klooster/paleis/mausoleum San Lorenzo de El Escorial en daar gaan we nu dus eerst naar toe.
Het Escorial zoals dit wordt genoemd, is al net zo megalomaan als de Valle de los Caídos en heeft voor Franco duidelijk als voorbeeld gediend. Dit monument is echter in de 16e eeuw gebouwd voor Filips II, bekend van 'onze' tachtigjarige oorlog. 
Het gebouw is dus o.a. het paleis van Filips, met heel veel schilderijen. Hij was fan van Jeroen Bosch, net als ik, en er hangen dus ook minstens drie van zijn hallucinerende schilderijen. De rest van zijn collectie hangt in het Prado. Maar ook is er werk van Velasquez, Zurbaran, El Greco en vooral veel Vlaamse en Italiaanse meesters (waaronder Titiaan). Net als in de Valle de los Caídos is er een soort gang van misschien wel honderd meter met muurschilderingen van belangrijke veldslagen. Hoewel het niet mag, heeft Marjon er een foto gemaakt!
Verder vind je er ook de slaapkamers van Filips en zijn koningin (met het meubilair van zijn sterfdag), met uitzicht op het hoofdaltaar van de enorme kapel. En als je afdaalt door een fantastisch trappenhuis van zwart marmer bereik je het Pantheon waar vanaf Karel V (Filips' vader) alle koningen van Spanje zijn bijgezet. In andere gangen liggen de graven van de overige familieleden, waaronder de oudere broer van Juan Carlos.
Vanaf El Escorial rijden we in precies een uur naar onze volgende verblijfplaats, Ávila. We worden er opgewacht door de eigenaar van ons apartement, die duidelijk opgelucht is dat we een beetje Spaans spreken. En zo hebben we eindelijk een beetje snel internet. Maar dat niet alleen: ook een plaatsje in de privé-parkeergarage hieronder (ja, garage met afstandsbediening!), een massagebad, vaatwasser, wasmachine, enorme koelkast, enz. En als grote trekpleister ligt het appartement aan het gezelligste plein van Ávila, geflankeerd door een 14e eeuwse kerk en de grootste toegangspoort van de immense stadsmuren die Ávila zo bijzonder maken. Op dit plein vinden we ook de beste prijs/kwaliteitsverhouding voor een 3-gangen dagmenu: € 9, voor echt lekker eten, inclusief brood en lekkere wijn. Marjon en ik hebben als hoofdgerecht forel met Spaanse ham.
Na het eten nemen Nando en Marjon allebei een heerlijk bad. Morgen weer verder!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten