De kinderen vermaakten zich ondertussen opperbest in het zwembad van ons hotel, dat wel klein is maar in ieder geval de hele dag geopend.
En dat wisselen we af met lezen, het hele gezin. Ole leest ondertussen mijn dikke boek van Tom Clancy terwijl ik een oude Suske en Wiske lees. Zelfs Nando heeft het zo druk met lezen dat de laptop de hele dag in de tas blijft!
In de tweede helft van de middag gaan we met z'n allen weer naar het dorp want we hebben gezien dat er toch iets open is om een dagmenu te eten. Eenmaal op het zonnige terras (het is trouwens niet te heet) blijkt dat de kok inmiddels siësta houdt. We moeten eigenlijk een uur wachten. Ach, zegt de serveerster, ik kan zelf wel wat maken! Willen me misschien iets met rijst, een soort paëlla? Prima. Binnen de kortste keren wordt ons tafeltje volgeladen. Eerst gamba's (koud), dan chips, een mandje brood, en ten slotte de rijst. Meer dan voldoende!
Het wordt heel gezellig en ook de vaste oude mannetjes komen op het terras zitten om te kaarten. Helaas heeft mevrouw geen ijs en dus lopen we verder het dorp in, waar we bij een cafeetje verderop wel slagen. In Torres zijn diverse sfeervolle pleintjes, vaak met het verse bronwater waar ze in het dorp trots op zijn.
Het plein bij het gemeentehuis is pas opgeknapt en in mei 2012 officieel heropend.
Het grappigste van dit plein is de natuurstenen lijst om de grote deur van het gemeentehuis: deze is van hout, met een levensgrote foto van natuurstenen!Op de terugweg stoppen we even voor een sfeervolle foto van het dorp, dat zo mooi tegen de bergwand kleeft:
's Avonds is het weer tijd voor onze zonsondergangsfotosessie terwijl de kinderen het wel leuk vinden om rond die tijd nog in het zwembad te springen. De mooiste foto van de zonsondergang van vandaag is waarschijnlijk deze:
Maar ik moet zeggen dat ik de lichtjes van Torres in de verte ook mooi vind. Alleen een beetje bewogen denk ik.
Als ik op ons balkon later het licht aan doe, zie ik boven tegen de muur iets bewegen - een andere hagedis dan je hier vaak ziet. Hij heeft zulke opvallende handjes! Ik roep 'een gekko' terwijl ik een foto maak met mjn iPhone (zie Facebook) en Marjon is nog net op tijd met de spiegelreflexcamera voor de laatste foto van vandaag:
Gekko's zijn nachtdieren en daarom zie je ze niet vaak, terwijl het een van de meest voorkomende hagedissensoorten zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten