Marrakech...

Even geen Wifi en ook nog even geen foto's maar genoeg te vertellen. We vertrokken gistermiddag met bus 310 naar Schiphol. Ole vertelde onderweg dat een aantal klasgenoten ook ongeveer rond dezelfde tijd zouden vertrekken. En inderdaad, precies naast ons stond er eentje in te checken! Er stond nog een vrij lange rij bij de paspoortcontrole maar verder ging het allemaal soepel. Er zaten volgens mij vooral Nederlanders in het vliegtuig (dat na Marrakech nog zou doorvliegen naar Agadir). De vlucht duurde vier uur. We vlogen over de Golf van Biskaje via Santander en Portugal naar de Atlantische Oceaan en dan met een bocht naar Marrakech. Het landschap in de buurt van Marrakech was verrassend groen en in cultuur gebracht! 

Tijdens de landing gaf de piloot ineens weer gas; het vliegtuig voor ons treuzelde teveel. Dus kregen we nog een extra rondvlucht om de stad. Even later stonden we keurig aan de grond en liepen we naar het hoofdgebouw.

Er was weer een flinke rij voor de paspoortcontrole maar uiteindelijk kregen we een keurige stempel. Daarna werden we opgewacht door onze chauffeur voor de komende dagen: de 22-jarige Sadam. Zijn oudere broer Ismail had zijn naam mogen verzinnen en was een fan van Saddam Hoessein... Onze Sadam zat er niet zo mee. Hij had wel een hekel aan een grote stad als Marrakech maar reed ons toch vrij behendig door het chaotische verkeer. Het laatste stukje werd onze bagage met een karretje naar het hotel gebracht.

Het was maar goed dat we zelf het hotel niet hoefden te zoeken, want het had een andere naam dan op onze papieren! Lamia was niet de naam van het hotel maar van de eigenaresse die ons heel enthousiast verwelkomde. Het lag net in de Medina.

Ze beloofde eten voor ons te koken en wij liepen in de tussentijd naar de Jamaa al Fna, het grote plein. Onderweg probeerde ik een paar geldautomaten. Uiteindelijk bleek alleen mijn creditcard geschikt te zijn. Zo kregen we onze eerste dirhams.

Het Jamaa al Fna is de plaats waar vroeger de karavanen aankwamen. Hier is het in de avond een wonderlijke wereld van rokende kraampjes met eten, mensen met slangen, muzikanten, dansers, enz. Een bijzonder decor!

We komen nog een keer in Marrakech deze vakantie dus hier lieten we het even bij. Lamia had het eten voor ons klaar op het dakterras. Een flinke kippenpoot, met brood, drie dipsausjes, olijven, salade, jus d'orange. Prima! Daarna snel naar bed, want het was vermoeiend en morgen wordt het nog vermoeiender...