De Engelsen hebben een Full English Breakfast, de Spanjaarden hebben
churros. Guaro heeft een echte
churrería waar je ook koffie kunt drinken op het overdekte terras. We gaan daar zo heel af en toe eens heen, omdat het nu eenmaal een Spaanse traditie is. Maar eigenlijk zijn churros heel ongezond... Het zijn namelijk gefrituurde deegstengels, zoiets als oliebollen maar dan in een rondje. We moeten erg lang wachten deze keer. Er is iemand voor ons, die drie zakken vol heeft besteld om mee te nemen en de terrasklanten moeten daar op wachten. Er passen nog geen 10 churros in de pan en in die zakken gaan er samen wel 50.
Na een half uurtje of zo, zitten we aan tafel. Ole heeft er
chocolate bij, dat is hier heel dikke chocolademelk, zodat je de churros daar in kunt dopen!
Na de churros toch maar weer schilderen. Zo ziet namelijk het plafond in de studeerkamer eruit...
Het is vandaag de eerste zondag van augustus, en dat is in het dorpje El Burgo een feestdag. Ze vieren dan de
Romería de la Virgen de las Nieves, een soort bedevaart met een beeld van de 'Maagd van de Sneeuw'. Een aantal jaar geleden kwamen we daar toevallig in terecht en dat was erg leuk. We gaan er nu dus weer heen.
El Burgo ligt maar 18 kilometer van Guaro en toch doen we er zo'n drie kwartier over. Het traject Alozaina-Yunquera-El Burgo is behoorlijk bergachtig en zit daarom vol haarspeldbochten. In El Burgo lopen we gelijk naar het riviertje waar we de vorige keer de feestelijkheden hebben bijgewoond (zie
http://youtu.be/a0YCD85DHnM). Het is er heel mooi, en er hebben mensen en paarden gelopen, maar verder is het er uitgestorven. Zijn we te laat? We lopen maar weer naar de auto om verderop in het dorp een terrasje te zoeken. Een paar honderd meter verderop passeren we een feesttent vol mensen! De Romería is gewoon verplaatst!
Net als de vorige keer kunnen we weer een groot bord vol gratis paella krijgen dus de maaltijd voor vandaag is ook geregeld. Met een bekertje Tinto de Verano gaan we lekker in de schaduw zitten kijken wat er allemaal gebeurt.
Toevallig begint net de band te spelen en de dansvloer wordt bezet voor de paso doble. De meeste mensen hebben 'gewone' feestkleren aan, er zijn maar weinig 'flamencojurken'. De sfeer is er niet minder om, dus we nemen er nog eentje.
Na een uurtje of twee stappen weer in de auto om door de bergen terug te slingeren. Het verven is nog niet klaar, dus we kleden ons snel weer om. Pas tegen half tien worden de verfspullen opgeruimd en ziet het plafond van de studeerkamer er weer mooi uit.
Daarna is het tijd voor gazpacho, chips, olijven, meloen en Monopoly Deal! Net voor we gaan beginnen, zie ik bij de planten iets bewegen. Een gekko!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten